ஓ காதல் கண்ணகி !!

வணக்கம் நண்பர்களே !!

நேத்து ஓ காதல் கண்மணி பார்த்தது முதல் ஒரே காதல் mood. அதே பீலிங்ஸ்லேயே ஆபீஸ் போனா என்னத்த வேலை ஓடும் ?
நான் பாட்டுக்கு சிலப்பதிகாரம் படிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன். சிலம்போட ஆரம்பமே கோவலன், கண்ணகி திருமணம்தான். அதுக்கு அடுத்த அதிகாரத்தைத்தான் இங்க பகிரப் போகிறேன். அதிகாரத்தோட பேரு "மனையறம் படுத்த காதை". அதாவது நாம இப்ப கோவலன், கண்ணகி முதல் இரவில் என்ன நடந்துச்சுன்னு பாக்கப் போறோம். என்னது first night சீனான்னு ஆர்வமாகிட்டிங்களா? இளங்கோ அடிகள் சமணத் துறவி. அதுனால நீங்க எதிர்பார்க்குறது இங்க இருக்காது :). பின்ன என்ன "வா வா பக்கம் வா, பக்கம் வர வெட்கமா " பாட்டையா பாடி இருப்பாரு? நீ போங்கு ஆட்டம் ஆடுறனு நினைச்சு கோவபட்டுறாதிங்க. அழகன் படத்துல மம்முட்டி பானுப்ப்ரியாவுக்கு பாரதிதாசனோடகுடும்ப விளக்குல வர ஒரு கவிதை மாதிரி ஒண்ணு எழுதி பாடி காமிப்பாரே (சாதி மல்லி பூச்சரமே) கிட்டத்தட்ட் அந்த மாதிரி ஒரு காட்சிதான் இப்ப..


ஒரு சின்ன முன்னுரை..ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணம் ஆகிடுச்சு. தனிக் குடித்தனம் வைச்சுட்டாங்க. ஒரு தனி மாளிகை,கண்ணகிக்கு உதவியாகப் பனிப் பெண்கள் பலர். அதுக்கு பேரு இன்ப மாளிகை :). அது ஒரு இரண்டு அடுக்கு மாளிகை; அதுக்கும் மேல ஒரு தளம் (open Terrace). நிலாக் காலங்களில் பொழுது போக்க அருமையான இடம் அது; இரண்டு பேரும் சந்தோசாமா இருக்குறாங்க அங்க.

சரி, மேட்டர்க்கு (என்னது ???) வருவோம். கோவலன் அருகில் இருக்கும் கண்ணகியைப் பார்க்கிறான். இவள்தான் என் கண்மணி எனத் தோன்றுகிறது அவனுக்கு. அவளின் நாணத்தைப் போக்க வேண்டும். என்ன பண்ணலாம் ? சரி மானே, தேனேனு கவிதை சொல்லலாம் அவள் அழகைக் கொண்டுனு முடிவு செய்றான்.

குழவித் திங்கள் இமையவர் ஏத்த,
அழகொடு முடித்த அருமைத்து ஆயினும்
உரிதின் நின்னொடு பிறப்பு உண்மையின்
பெரியோன் தருக திருநுதல் ஆகு என

குழவித் திங்கள் = குழந்தை நிலா (பிறை நிலா) ; இமையவர் = இமய மலையின் மீது இருக்கும் சிவன் ;

இரவுப் பொழுது. அறைக்குள் ஒளி குறைவாத்தான் இருக்கு. சின்ன விளக்கு மட்டுமே இருக்குது அங்க. உள்ளே வரும் கண்ணகியைப் பார்க்கிறான். முதலில் அவள் நெற்றியைப் பார்க்கிறான். சிவனின் சடையில் அழகாகப் பொலிந்து இருக்கும் நிலா நிச்சயம் உன்னோடதான் பிறந்து இருக்க முடியும் என எண்ணி அவன் அந்த பிறை நிலவை உன் நெற்றியாகத் தந்தான். அதாவது நிலா, பாற்கடலில் திருமகளான (கண்ணகி) உன்னோடு கூடப் பிறந்தது. ஆகவே, சிவன் தனது பிறை நிலாவை உன்னுடைய நெற்றியாகக் கொடுத்துவிட்டான்.

அடையார் முனையகத்து அமர்மேம் படுநர்க்குப்
படை வழங்குவது ஓர் பண்பு உண்டாகலின்
உருவு இலன் ஒரு பெரும் கருப்பு வில்
இரு கரும் புருவமாக ஈக்க

அடையார் முனை= போர் முனை ; உருவு இலன் = உருவம் இல்லாதவன். ;

நெத்தியைப் பாத்தானா, அடுத்து புருவம். எல்லா கவிஞரும் சொன்னதுதான். புருவம் வில் மாதிரி இருக்குனு சொல்லுறான். அதக் கொஞ்சம் ரொமாண்டிக்கா சொல்லுறான். போரில் கலந்துகொள்ளும் வீரர்களுக்குப் படைக்கருவிள் வேண்டும். என்னோடு காதல் போர் செய்ய வரும் உனக்குத் தன்னுடைய பெரிய கரும்பு வில்லை இரண்டு கருத்த புருவங்களாகச் செய்து கொடுத்தான் உருவம் இல்லாத மன்மதன். அது என்ன உருவம் இல்லாத மன்மதன் ? பழைய கதைதான். சிவன் கோவப்பட்டு மன்மதனை
எரித்து விடுகிறார். ரதியின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப அவள் மட்டும் கானும்  மாறும் மற்றவர் கண்ணிருக்கு தெரியாமல் இருக்குமாறு ஒரு உருவம் கொடுக்கிறார் சிவன்.அந்த மன்மதனைத்தான் உருவம் இல்லாத மன்மதன் எனச் சொல்ல்கிறார்.


மூவா மருந்தின் முன்னர்த் தோன்றலின்
தேவர் கோமான் தெய்வக் காவல்
படை நினக்கு அளிக்க அதனை நினக்கு இடையென

மூவா மருந்து = அமுதம் ;

புருவத்துக்கு அப்புறம் கண்ணைப் பார்ப்பான்னு நினைப்பிங்க ; அவன் கொஞ்சம் வேகமா கீழ வந்தது இடுப்பப் பாக்குறான். (கெட்ட பையன் சார்)..
இந்த தேவர்களும், அசுரர்களும் சேர்ந்து பாற்கடலை கடைந்து அமிர்தம் எடுத்த கதை தெரியும்ல. அப்பிடி பண்ணும் போது அந்த அமுதம் வருவதற்கு முன்னால பல வேறு பொருட்கள் வந்தனவாம். அப்பிடி வந்து இந்திரனுக்கு கிடைத்தது வச்சிரம் எனும் ஆயுதம். அதோட கைப் பிடி சிறுத்திருக்கிறது.
அத இந்திரன் கண்ணகிக்கு கொடுத்துவிட்டான். அதை அவள் மெலிந்த இடையாகச் செய்துகொண்டு விட்டாள். (உஸ்ஸ்ஸ்.. சின்ன இடை, அதைத்தான் சுத்தி சுத்தி எழுதிருக்கான். :))) )


அறுமுக ஒருவன் ஓர் பெறுமுறை இன்றியும்
இறு முறை காணும் இயல்பினின் அன்றே
அம்சுடர் நெடுவேல் ஒன்று நின் முகத்துச்
செங்கடை மழைக்கண் இரண்டா ஈத்தது

அறுமுக ஒருவன் = ஆறுமுகன் / முருகன் ; இறுமுறை காணும் = இறுதி பண்ணிப் பார்க்க (முடித்து கட்டிவிடப் பார்க்கும் )

இடையைப் பார்த்தவன் கொஞ்சம் மேல பார்க்குறான். இருங்க இருங்க. அவன் இப்பத்தான் கண்ணைப் பார்க்கிறான்.

இந்த ஆறுமுகன் இருக்கானே அவனுக்கு என் மேல என்ன கோவமோத் தெரியல. ஆறு முகம் = 12 கண்கள். ஆனா ஒன்றில் கூட அவனுக்கு என் துன்பம் தெரியல ; என்ன துன்பம் கோவலனுக்கு ?? முருகன் அவனுடைய அழகிய சுடர் மிகுந்த நெடுவேலை இரண்டாக்கி ஒன்றை கண்ணகியின் குளிர்ச்சியான இரண்டு கண்களாக மாறும்படி செய்துவிட்டான். இப்போது அந்த வேல் போன்ற உன் கண்கள் என்னைக் குத்திக் கொல்கின்றன..


மா இரும் பீலி மணிநிற மஞ்சை நின்
சாயல் குடைந்து தண்காண் அடையவும்
அன்னம் நன்னுதல் மென் நடை கழிந்து
நன்னீர்ப் பண்ணை நளிமலர்ச் செறியவும்

மா இரும் பீலி மணிநிற மஞ்சை = கருத்த பெரிய தோகையையும் நீலமணி போன்ற நிறத்தையும் உடைய மயில்

நீல நிற மயில் ஒன்று தன் பெரிய கருத்த தோகையை விரித்து ஆடும் போது எப்பிடி இருக்கும் ? ரொம்ப அழகா இருக்கும்ல.. அப்பிடிப்பட்ட மயில்களாம்
உன் அழகிற்கு முன் தோற்று காட்டிற்குள் ஓடிப் போய் விட்டன. மயில்கள் மட்டுமில்லை இந்த அன்னப் பறவைகள் நீ நடப்பதைப் பார்த்து விட்டு உன்னோட போட்டியிடமுடியாது என்று நல்ல நீரை உடைய வயல்களில் நிறைந்திருக்கும் மலர்களுக்கு நடுவே சென்று பதுங்கிக்கொண்டன.


அளிய தாமே சிறு பசும் கிளியே,
குழலும் யாழும் அமிழ்தும் குழைத்த நின்
மழலைக் கிளவிக்கு வருந்தின ஆகியும்
மடநடை நின் மலர்க்கையின் நீங்காது
உடன் உறைவு மரீஇ ஒருவா ஆயின

இந்த மயில்கள், அன்னப் பறவைகள் இதுக கூட பராவாயில்லை. ஆனா இந்த பச்சைக் கிளிகள்தான் ரொம்பப் பாவம். குழலும் யாழும் அமுதமும்
சேர்ந்து குழைத்த உன்னுடைய மழலைப் பேச்சுக்குமுன்னால் அந்தக் கிளிகளின் பேச்சு எடுபடவில்லை. ஆனாலும் உன்னைவிட்டுட்டு போக அவைகளுக்கு மனம் இல்லை. மலர் போன்ற உன் கையிலேயே தங்கியிருந்து உன்னுடைய பேச்சைக் கேட்டுப் பழகிக்கொள்ளலாம் என்று திட்டமிடுகின்றன


நறுமலர்க் கோதை நின் நலம் பாராட்டுநர்
மறுவில் மங்கல அணியே அன்றியும்
பிறிது அணி அணியப் பெற்றதை எவன்கொல்!

நறுமலர்க் கோதை நின் நலம் பாராட்டுநர் = மணம் மிகுந்த மலர்களை அணிந்த கோதையே, உனக்கு அலங்காரம் செய்கிற பெண்கள்

இது முதல் இரவு. எனவே கண்ணகிக்கு பணிப் பெண்கள் அலங்காரம் செய்து இருக்கிறனர். கோவலனுக்கு அதைப் பார்த்ததும் கோவம் வருகிறது. நல்ல மணம் மிகுந்த பூக்களை அணிதிருக்கும் கண்ணகியே, யார் உனக்கு இவ்வளவு அலங்காரம் செய்தார்கள்? உன்னுடைய இயற்க்கை அழகே ஏதும் குற்றம் சொல்ல முடியாததது. அதன் மேல் எதுக்கு செயற்கை அழகு கூட்ட இந்த நகைகளை அணிவிக்கிறார்கள் ? அதனால் ஒரு பயனும் கிடையாது.


பல்லிரும் கூந்தல் சின்மலர் அன்றியும்
எல் அவிழ் மாலையொடு என்னுற்றனர் கொல்!

அடர்த்தியான உன்னுடைய கூந்தலில் ஒன்றிரண்டு மலர்களைச் சூடினால் போதாதா? இத்தனை பெரிய மாலையைச் சுமத்தவேண்டுமா?

நானம் நல் அகில் நறும்புகை அன்றியும்
மான்மதச் சாந்தொடு வந்ததை எவன்கொல்!

உன் கூந்தலுக்கு மணம் நிறைந்த நல்ல அகில் புகையை ஊட்டினார்கள். சரி. அதற்குமேல் கஸ்தூரிச் சாந்து பூசியது எதற்காக?

திருமுலைத் தடத்து இடைத் தொய்யில் அன்றியும்
ஒருகாழ் முத்தமொடு உற்றதை எவன்கொல்!
திங்கள் முத்து அரும்பவும் சிறு இடை வருந்தவும்
இங்கு இவை அணிந்தனர் என்னுற்றனர் கொல்!

அழகிய உன் மார்புகளில் தொய்யில் (சந்தனக் கோலம்) வரைந்தார்கள். சரி. அதற்குமேல் ஓர் ஒற்றை வட முத்துமாலையை அணிவித்திருப்பது எதற்காக?
அவர்கள் இத்தனை நகைகளையும் உனக்கு அணிவித்துவிட்டதால், உன்னுடைய சிறு இடை பாரம் தாங்காமல் நோகிறது. நிலா போன்ற உன் முகத்தில் முத்துபோல் வியர்வை அரும்புகிறது. இப்படி உன்னை வருந்தச் செய்த அவர்களுக்குப் பைத்தியம்தான் பிடித்திருக்கிறது!. கண்ணகியின் இடை அவ்வளவு மேல்லியது. நகைகளின் பாரம் தாங்காமல் இடை நோகிறதாம்.


மாசுஅறு பொன்னே! வலம்புரி முத்தே!
காசுஅறு விரையே! கரும்பே! தேனே!
அரும்பெறல் பாவாய்! ஆருயிர் மருந்தே!
பெருங்குடி வாணிகன் பெருமட மகளே!
மலைஇடைப் பிறவா மணியே என்கோ!
அலைஇடைப் பிறவா அமிழ்தே என்கோ!
யாழ்இடைப் பிறவா இசையே என்கோ!

குற்றம் இல்லாத பொன்னே, வலம்புரி முத்தே, குறை இல்லாத மணம் நிறைந்த பொருளே, கரும்பே, தேனே, சுலபத்தில் கிடைக்காத பெண்ணே,
என் உயிரைப் பிடித்துவைத்திருக்கும் மருந்தே, பெரும் வணிகனாகிய மாநாயகன் பெற்ற மகளே! உன்னை நான் எப்படிப் பாராட்டுவேன்? மலையில்
பிறக்காத மணியே என்பேனா? கடலில் பிறக்காத அமுதமே என்பேனா? யாழில் பிறக்காத இசையே என்பேனா?

முக்கியாம ஒன்ன சொல்ல மறந்துட்டேன். அந்த மாளிகையில் நிறைய ஓவியங்கள் மாட்டப்பட்டு இருந்தன. இதன் பின் அதுல ஒரு ஓவியத்தை
மிக அருகில் காட்டுகிறோம்...A Close up shot..Cut !!!

யார் இந்தப் பெரியார் என்னும் ராமசாமி?

வணக்கம் நண்பர்களே,

பதிவு எழுதி நாள் ஆகிவிட்டது என எண்ணிக் கொண்டிருக்கும்போதே நண்பரின் முக நூல் பதிவிற்க்கு பதில் எழுதப் போய் அதை பதிவாய் எழுதினால் எளிது எனத் தோன்றியதால் எழுதப்படும் பதிவு இது. அனைத்தும் விமர்சிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து எனக்கேதும் இல்லை ;உண்மையில்லாத விமர்சனம் என்பது வெறும் வெறுப்பைக் கொட்டுவதே. கொஞ்ச நாட்களாகவே பேசப் பட்டுவரும் பெரியார் பற்றிய விமர்சனங்களும் அப்பிடியே உள்ளன (என் பார்வையில்). அவர் என்ன அவ்வளவு பெரிய ஆளா ?விமர்சிக்கக் கூடாதா? தாராளமாக !! அதன் பின் உண்மையும், தரவுகளும் இருக்க வேண்டும் என்பதே என் அவா. அப்பிடி என்ன சொல்லிட்டாங்க? 1. பெரியார் வெறுமனே கடவுள் மறுப்பாளர் ; சாதியை மறுக்கவில்லை; 2. தமிழ் மொழியைக் காட்டுமிராண்டி மொழி என்றார். 3. திருக்குறளை எதிர்த்தார்; இன்னும் பல. எதோ என்னால் ஆன மறுப்புக்களை இங்கே முன் வைக்கிறேன்.

பெரியார் வெறுமனே கடவுள் மறுப்பாளர் மட்டுமா?

இவரது புரட்சி கடவுள் மறுப்பு என இல்லாமல் சாதி ஒழிப்பு என இருந்திருந்தால் நல்லா இருந்திருக்கும் என்பது நண்பரின் கருத்து.
பெரியாரின் கருத்தியல் கடவுள் மறுப்பு மட்டுமல்ல. அது சமூக நீதி, சாதி ஒழிப்பு. அதைத் தொடர்ந்து வருவது சுயமரியாதை. இவற்றிற்கு தடையாக இருப்பது மதமும் கடவுளும் வருணாசிரம தருமமும் (Root Cause). இவைகளை ஒழிக்கப் போராடினார் பெரியார். இதுதான் பெரியாரியல். முக்கியமாய் கவனிக்க வேண்டியது ஆதிக்க சக்திகள் எல்லாவற்றையும் எதிர்த்திருக்கிறார் பெரியார். பார்ப்பனர்களின் ஆதிக்கம் எல்லா வகையிலும் முன்னிலையில் இருப்பதால் அவர்களை முக்கிய எதிரியாகவும் அவர்களுக்கு ஆதாரமாக உள்ள கடவுளையும் மறுக்கவும் முன்வந்தார். உங்களுக்கேத் தெரியும், ஆரம்பத்தில் அவர் ஒரு காங்கிரஸ்காரர். அவர் அதிலிருந்து வெளியேறியதற்கு காரணமே காங்கிரஸ் மாநாட்டில் அவரின் வகுப்புவாரி தீர்மானத்தை நிறைவேற்றவில்லை என்பதுதான். இது சாதி மறுப்பு இல்லையா? ரொம்ப முன்ன இல்ல , 1953-இல் முதல்வராய் இருந்த
சி. ராஜகோபாலாச்சாரி குலக் கல்வித் திட்டம் கொண்டுவந்தார். மாறுபட்ட தொடக்கக் கல்வித் திட்டம் என்று அதிகாரப் பூர்வமாகப் பெயரிடப்பட்ட அத்திட்டத்தின் கீழ் ஆரம்பப்பள்ளி மாணவர்களின் பள்ளிக்காலம் நாளொன்றுக்கு மூன்று மணி நேரமாகக் குறைக்கப்பட்டது. மீதமுள்ள நேரத்தில் அவர்கள் தங்களது பெற்றொரின் தொழிலைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென தீர்மானிக்கப்பட்டது. இதை யாரு எதிர்த்தது ? இதே பெரியார்தான்.இது சாதி மறுப்பு இல்லையா? சேரன்மாதேவி குருகுல எதிர்ப்பு எந்த வகை? தீண்டாமை/சாதி மறுப்பு இல்லையா ? வைக்கம் போராட்டம் சாதி மறுப்பு இல்லையா ? எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அணைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆக வேண்டுமென்ற அவரின் அவா சாதி மறுப்பு இல்லையா?

பெரியார் தமிழுக்கு எதிரானவரா?

நண்பர் மட்டுமல்ல பலரும் கூறும் கருத்துக்கள் இவைதான். தமிழைக் காட்டுமிராண்டி மொழி என்றார், திருக்குறளை அவமதித்தார், தமிழைக் கட்டாயம் மொழி பாடமாகவும் பயிற்று மொழியாகவும் கற்பிக்க வேண்டும் என்று பெரியார் கொள்கை வகுக்க வில்லை. முதலில் பெரியார் மொழியை ஒரு  கருத்துக்களைப் பரிமாறிக் கொள்ள உபயோகப்படுத்தும் சாதனம் என்றுதான் பார்க்கிறார். மதத்தின் பெயரால் மொழியின் தொன்மங்களைச் சிதைத்து போலி தரவுகளையும் , புராணக் குப்பைகளையும் சேர்ப்பதை எதிர்த்தார். தமிழ் பற்றி என்னலாம் கூறி இருக்கிறார் எனப் பார்க்கலாம்.

1. என் சிற்றறிவிற்கு, என் அனுபவத்திற்கு, ஆராய்ச்சிக்கு தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் ஆகிய நான்கும் தனித்தனி மொழிகளென்றோ, அல்லது தமிழ் தவிர மற்ற மூன்றும் தமிழி லிருந்து பிரிந்த மொழிகளென்றோ தோன்றவில்லை. ஒரே மொழி அதாவது  தமிழ் தான் நான்கு இடங்களில் நான்கு விதமாகப் பேசப் பட்டு வருகிறது என்றே நான் அபிப்பிராயப் படுகிறேன்.

2. நான்கு மொழிகளிலும் தேர்ச்சி பெற்ற பண்டிதர்களைக் கொண்டு, அந்தந்த மொழியிலுள்ள வடமொழி வார்த்தைகள் அத்தனையையும் நீக்கிவிட்டுப் பார்த்தால் எஞ்சி நிற்கும் வார்த்தைகள் அத்தனையும் அனேகமாகத் தமிழ்ச் சொற்களாகவே இருக்குமென்று என்னால் அறுதியிட்டுக் கூற முடியும். அகராதி கொண்டு மெய்பிக்கவும் முடியும். சமீப காலம் வரையிலும் கூட அவைகளுக்கு எழுத்தோ, இலக்கியமோ இருந்ததில்லை. தெலுங்கு வைணவர்கள் சமீப காலம் வரை தமிழ்ச் சப்தத்தில் தான் நாலாயிரப் பிரபந்தத்தையும், திருப்பாவையையும், தெலுங்கு எழுத்தில் படித்து பாடி வந்திருக்கின்றனர். அந்தப் புத்தகங்கள் தெலுங்கெழுத்தில், தமிழ்ச் சப்தத்தில் தான் அச்சிடப்பட்டிருக்கின்றன. கன்னடியர்களுக்கும் மலையாளிகளுக்கும் முதல் நூலே கிடையாது.

3. வட நாட்டு ஆதிக்கமும் வடமொழி மோகமும் குறையக்குறைய ஆந்திரர்களும், மலையாளிகளும், கன்னடியர்களும் தம் தாய் மொழி தமிழ் தான் என்பதைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உணர்ந்து கொள்வார்கள் என்பதில் எனக்குத் திடமான நம்பிக்கையுண்டு. அந்தந்த மொழி வல்லுனர்கள், பண்டிதர்கள் சிலர் இன்று ஓரளவு இந்த உண்மையை ஒப்புக் கொண்டுள்ளார்கள் என்பது நமக்கு மேலும் நம் கருத்துக்கு வலிமை ஊட்டுகிறது.

4. அது என் தாய்மொழிப் பற்றுதலுக்காக என்று அல்ல. அது என் நாட்டு மொழி என்பதற்காக அல்ல. சிவ பெருமானால் பேசப்பட்டது என்பதற்காக அல்ல. அகத்திய முனிவரால் திருத்தப்பட்ட தென்பதற்காக அல்ல. மந்திர சக்தி நிறைந்தது. எலும்புக் கூட்டைப் பெண்ணாக்கிக் கொடுக்கும் என்பதற்காக அல்ல. பின் எதற்காக? இந்திய நாட்டுப் பிற எம் மொழியையும் விடத் தமிழ், நாகரீகம் பெற்று விளங்குகிறது. தூய தமிழ் பேசுதல் மற்ற வேறுமொழிச் சொற்களை நீக்கிப் பேசுவதால் நம்மிடையேயுள்ள இழிவுகள் நீங்குவதோடு மேலும் மேலும் நன்மையடைவோம் என்பதோடு நம் பழக்க வழக்கங்களுக்கு ஏற்ப நம் மொழி அமைந்திருக்கிறது.

5. வேறு மொழியைப் புகுத்திக் கொள்வதன் மூலம் நம் அமைப்புக் கெடுவதோடு, அம் மொழியமைப்பிலுள்ள நம் நலனுக்குப் புறம்பான கருத்துக்கள் கேடு பயக்கும் கருத்துக்கள் நம்மிடைப் புகுந்து நம்மை இழிவடையச் செய்கின்றன என்பதால் தான் வடமொழியில் நம்மை மேலும் மேலும் அடிமையாக்கும் தன்மை அமைந்திருப்பதால் தான் அதையும் கூடாதென்கிறேன். நமது மேன்மைக்கு, நமது தகுதிக்கு, நமது முற்போக்குக்கு ஏற்ற மொழி, தமிழை விட மேலான ஒரு மொழி இந் நாட்டிலில்லை என்பதற்காகவே தமிழை விரும்புகிறேனே தவிர, அது அற்புத அதிசயங்களை விளைவிக்கக்கூடியது என்பதற்காக அல்ல.

இவ்வளவு சொன்னவர் ஏன் காட்டுமிராண்டி மொழி என்றார்?? சிறந்த மொழியாக இருந்த தமிழ் மொழி சீரழிந்து போனதற்கு காரணம் மதம் அதில் புகுந்ததுதான் என்று கூறுகிறார்.

6. தமிழும் ஒரு காலத்தில் உயர்ந்த மொழியாகத்தான் இருந்தது. இன்று அது வட மொழிக்கலப்பால் இடது கைப்போல் பிற்படுத்தப் பட்டது. இந்நோய்க்கு முக்கிய காரணம் மதச் சார்புடையோரிடம் தமிழ் மொழி சிக்கிக் கொண்டதுதான். தமிழில் இருந்து சைவத்தையும் ஆரியத்தையும் போக்கிவிட்டால் நம்மை அறியாமலே நமக்குப் பழந்தமிழ் கிடைத்து விடும். மதத்திற்கு ஆதாரமாயிருந்து வருவன வெல்லாம் வடமொழி நூல்களே ஒழிய தமிழ் மொழி நூல்களில் தற்சமயம் நம் நாட்டில் இருந்து வரும் மதத்திற்கு எவ்வித ஆதாரமும் இல்லையயன்பது இங்கு கவனிக் கத்தக்கது.

7. தமிழைக் கெடுத்தவர்கள், தமிழன் அறிவுக்கு முட்டுக்கட்டை போட்டவர்கள் இந்தத் தமிழ்ப்பண்டிதர்களும், அவர்களின் சைவமும்தான். பண்டிதர்கள் பார்ப்பானைப் போல் உச்சிக் குடுமி வைத்துக் கொண்டு, பட்டை, விபூதியும் பூசிக்கொண்டு “கவைக் குதவாத” கட்டுக் கதைகளை நம் குழந்தைகளுக்குப் போதித்து விட்டனர். திருக்குறள் அறிவைப் பரப்புவதை விட்டு, திருவாசக அறிவையும் பாரத, இராமாயண அறிவையும் பரப்பி விட்டனர். சிந்திக்கத்
தவறினார்கள்.

8. தமிழில் ஆரீயம் புகுந்ததால் தான், மற்ற மக்களையெல்லாம் காட்டுமிராண்டிகளாக வாழ்ந்த காலத்தில் கப்பலோட்டி வாணிகம் நடத்திய தமிழர் மரபில், இன்று ஒரு நியூட்டன் தோன்ற முடியவில்லை. ஒரு எடிசன் தோன்ற முடியவில்லை. ஒரு மார்க்கோனி தோன்ற முடியவில்லை என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். தமிழைப் புதுமொழியாக்கச் சகல முயற்சிகளும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். இதற்கு மறுப்பு கூற முடியுமா நண்பர்களே ??

9. மக்கள்,தேவர்,நரகர் உயர்திணை என்றால் என்ன? நரகர்கள் யார்? தேவர்கள் யார்? இலக்கணத்திலேயே மதத்தைப் போதிக்கும் சூழ்ச்சிதானே இது? இன்றையப் பண்டிதர்களுக்கு உலக ஞானத்தை விடப் புராண ஞானங்கள்தானே அதிகமாய் இருக்கின்றன.

தமிழறிஞர்களைத்தான் பெரியார் சாடுகிறார். ஆனால் தமிழறிஞர்கள் சாமார்த்தியமாக தங்களை விடுவித்துக் கொள்ள விரும்பி தமிழை பெரியார் சாடுகிறார் என்று கூறி திசை திருப்பி விட்டனர்.

1924-ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில் திருவண்ணாமலையில் கூடிய 30-வது காங்கிரஸ் மாநாட்டில் பெரியார் தலைமை தாங்கி பேசிய போது தன் முன்னுரையில் என்ன சொன்னார் என்றால் ?

ஒரு நாட்டிற் பிறந்த மக்களுக்கு வேண்டப்படும் பற்றுகளுக்குள் தலையாய பற்று மொழிப்பற்றேயாகும். மொழிப்பற்றிராதாரிடத்துத் தேசப் பற்றிராதென்பது நிச்சயம். தேசம் என்பது மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டியங்குவது. ஆதலால், தமிழர்களுக்குத் தாய்மொழிப்பற்று பெருகவேண்டுமென்பது எனது பிராத்தனை. தமிழ்மொழியின் பழமையையும், தமிழ் மக்கள் நாகரிகத்தையும் பழந்தமிழ் நூல்களிற் காணலாம். தமிழரசர்கள் யவனதேசம், ரோமாபுரி, பாலஸ்தீனம் முதலிய தேசங்களோடு வியாபாரம் செய்ததும் அவ்வியாபாரத்திற்கேற்ற தொழில்கள் நாட்டில் நிலைத்திருந்ததும், பிறவும் தமிழ்நாட்டின் முழுமுதற்றன்மையை விளங்கச் செய்யும் அத்தகைய தமிழ்நாடு இப்பொழுது சீரும் சிறப்புமிழந்து அல்லலுறுகின்றது...தமிழ்நாட்டிற் பிறந்தவர்களுக்கு மொழிப்பற்று அவசியம்! அவசியம்! என்று என்று சொல்கிறேன். வங்காளிக்கு வங்கமொழியில் பற்றுண்டு. மகாராஷ்டிரனுக்கு மகாராஷ்டிரா மொழியில் பற்றுண்டு. ஆந்திரனுக்கு ஆந்திர மொழியில் பற்றுண்டு. ஆனால் தமிழனுக்குத் தமிழில் பற்றில்லை. இது பொய்யோ? தமிழ்நாட்டில் தமிழ்ப்புலமை மிகுந்த தமிழர்கள் எத்தனை பேர்? ஆங்கிலப் புலமையுடைய தமிழர்கள் எத்தனை பேர்? என்று கணக்கெடுத்தால் உண்மை விளங்கிப் போகும். தாய்மொழியில் பற்றுச் செலுத்தாதிருக்கும் வரை தமிழர்கள் முன்னேற்றமடையமாட்டார்கள்.

கடைசியில் ஒன்றே ஒன்று - 1937-ல் தமிழ்நாடு தமிழருக்கே! என்ற முழக்கத்தை முதலில் எழுப்பியது பெரியார்தான். 1960-ல் தமிழ் நாட்டின்
பிரிவினையை வலியுறுத்தி, இந்திய தேசப்படத்தை (தமிழ்நாடு நீங்களாக) தமிழ் நாடெங்கும் எரிக்கச் செய்தார். தடுப்புக்காவல் சட்டம் 151-ன்படி பெரியார் கைது செய்யப்பட்டார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா ?

பெண் விடுதலை:

நண்பர் "பெண் விடுதலை பற்றி இங்கு பேச வேண்டாம். அது பெரியாரின் சொந்த விருப்பம்." என்று கூறி இருந்தார். எனக்கு என்ன சொல்ல வருகிறார் எனப் புரியவில்லை. பெண் விடுதலை பற்றி பெரியார் போல பேசிய வேறு யாருனும் உண்டா??? எனக்குத் தெரிந்து இல்லவே இல்லை;

திரைச்சீலை போராட்டம் என்று கேள்விப் பட்டதுண்டா? ஒரு காலத்தில் பெண்கள் ரவிக்கை அணிய உரிமை இல்லாமல் திரைச்சீலை போராட்டம் நடத்தினார்கள். நடக்க உரிமை இல்லை, படிக்க உரிமை இல்லை, போராட உரிமை இல்லை. அதை மாற்றியதும் பெரியாரின் இயக்கம்தான்.

இன்று தேவதாசிகள் இல்லை ; பொட்டு கட்டி விடும் பழக்கம் இல்லை; தமிழகத்தின் அன்னிபெசன்ட் - மூவலூர் இராமாமிர்தம் அம்மையார் நினைவு இருக்கிறதா? கலாச்சாரம் என்ற பெயரில் ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்துப் பெண்களை, உண்டு கொழுத்த பணக்காரக் கூட்டம் அதிகாரப்பூர்வமாக பாலியல் பலாத்காரம் செய்து வந்தது தொடர்கதையாக நடந்துவந்ததைத் தட்டிக்கேட்க யாருமில்லாதிருந்தது. இந்த அடிமைப் பிரிவைச் சேர்ந்த பெற்றோருக்கு மகளாகப் பிறந்தவர்தான் ராமாமிர்தம் அம்மையார். அவரது அன்னை அவரை பத்து ரூபாய் மற்றும் ஒரு பழைய சேலைக்கு ஒருவரிடம் விற்றார். ராமாமிர்தம் அம்மையாரைத் திருமணம் என்ற போர்வையில் வேட்டையாடக் காத்திருந்தது 80 வயது அடைந்த கொழுத்த கிழம். ஆனால், அதை எதிர்த்து கடுமையாகப் போராடிய ராமாமிர்தம் அம்மையார், தனக்கு இசையும் நாட்டியமும் கற்றுத்தந்த பேரளம் சுயம்புப்பிள்ளை என்பரை எவ்விதச் சமய சடங்குகளுமற்று நெய்விளக்கில் சத்தியம் செய்து வாழத் தொடங்கினர். தேவதாசி வழக்கை ஒழிக்க இவர் பெரியாருடன் களம் கண்டது வரலாறு.தேவதாசி முறையை ஒழிப்பது குறித்து சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டது. அப்போது காங்கிரசின் தலைவர் ஆச்சாரியார்,“தேவதாசி முறையை ஒழித்தால் இந்திய கலாச்சாரமே கெட்டுவிடும்” என்று கொதித்தார். அப்போது, அந்த அவையில் இருந்த டாக்டர் முத்துலெட்சுமி ரெட்டி, “தேவதாசி முறையிலிருந்து நாங்கள் விலகிக் கொள்கிறோம். இந்திய கலாச்சாரத்தை காப்பாற்றுவதற்காக, இனி உங்கள் வீட்டுப் பெண்கள் தேவதாசிகளாக இருக்கட்டும்” என்றார். இதனால் சர்வமும் ஒடுங்கிப்போனார் அவர். டாக்டர் முத்துலெட்சுமியை இவ்வாறு அதிரடியாகப் பேசும்படி ஆலோசனை வழங்கியவர் மூவலூர் ராமாமிர்தம் அம்மையாரும், பெரியாரும்தான். இதன் பின்னர், நீதிக்கட்சி காலத்தில் 1929ல் தேவதாசி ஒழிப்பு முறை சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. பெரியாரின் நண்பர்களும் தேவதாசி பெண்களை மணந்து கொண்டு அவர்களுக்கு மறு வாழ்வு அளித்தனர்.

“பெண் அடிமை என்பது மனித சமூக அழிவு என்பதை நாம் நினைக்காததாலேயே, வளர்ச்சி பெற வேண்டிய மனித சமூகம் பகுத்தறிவு இருந்தும் நாள்தோறும் தேய்ந்து கொண்டே வருகிறது” என்று கூறுவார் பெரியார். - (குடிஅரசு 16-06-1935). 1928-இல் சென்னையில் தந்தை பெரியார் தலைமையில்நடைபெற்ற தென்னிந்திய சீர்திருத்தக்காரர்கள் மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானங்களைப் பார்த்தாலே போதும்.

சொத்துரிமை பற்றிய தீர்மானங்கள்:

1.குடும்பச் சொத்தில் பெண்களுக்கு ஆண்களைப் போலவே சம உரிமை அளிக்கப்பட வேண்டுமென்று இம்மாநாடு தீர்மானிக்கிறது.
2.புருஷன் மரணமடைந்துவிட்டால் அவன் சொத்து முழுமையும் பெண் சாதிக்கு சர்வ சுதந்திரமாய் அனுபவித்துக் கொள்ள உரிமை அளிக்கப்பட வேண்டுமென்றும் இம்மாநாடு தீர்மானிக்கிறது.
3.பாகம் பிரியாத குடும்பங்களில் கணவன் இறந்து போனால் அக்கணவனுக்கு உள்ள சகல உரிமைகளும், சொத்துகளும் அவனது மனைவிக்குச் சர்வ சுதந்திரமாய் அனுபவித்துக் கொள்ள உரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று இம்மாநாடு தீர்மானிக்கிறது.

தங்களை நாகரிக நாரிமணிகள் என்று கருதிக் கொள்ளும் பெண்கள் எல்லாம் கூட நல்ல முறையில் ஆடை அலங்காரம் செய்து கொள்வதையும்,
நைசான நகைகள் போட்டுக் கொள்வதையும், சொகுசாகப் பவுடர் பூசிக் கொள்வதையும் தான் நாகரிகம் என்று கருதி வருகிறார்களே தவிர -
ஆண்களுக்குச் சரி நிகர் சமானனாக வாழ்வதுதான் நாகரிகம் என்பதை உணர்ந்திருக்கவில்லை” (‘விடுதலை’ 11.10.1948).

பெண்கள் நகை மாட்டும் ஸ்டாண்டா என்றெல்லாம் பெண்கள் மத்தியிலே வினா எழுப்பியிருக்கிறார். பெண்கள் பிள்ளை பெறும் எந்திரமா என்று கேள்வி கேட்டிருக்கிறார்.

16 முழத்தில் புடவைகளை உடல் முழுவதும் சுற்றிச் சுற்றிக் கட்டுவது என்பது பெண்களுக்கு வசதிக் குறைவு. ஒரு அவசர நேரத்தில் தப்பிப் பிழைக்க, வேகமாக வெளியேறிட இது தடையாக இருக்கிறது. பெண்கள் ஆண்களைப்போல உடை உடுத்த வேண்டும். ஆண் - பெண் வித்தியாசம் காட்டத் தேவையில்லை; பெயரை வைத்தேகூட ஆணா பெண்ணா என்று தெரிந்து கொள்ளக் கூடாது என்கிறார். இதை இங்கு நான் ஏன் கூறுகிறேன் தெரியுமா?

1997-இல் தஞ்சாவூர் பெருவுடையார் கோயில் குட முழக்குக்காக யாகங்கள் செய்தபோது பந்தல் தீ பற்றி எரிந்து, தீயில் சிக்கி 41 பேர் பரிதாபகரமாக
மரணமடைந்தனர். இந்த 41-இல் 31 பேர் பெண்கள். இதற்கான காரணம் என்ன? சென்னை அண்ணா பல்கலைக் கழகத்தில் விபத்துக் கட்டுப்பாடு மையம் (centre for disaster mitigation) ஒன்று இருக்கிறது. அது ஆய்வு செய்து பெண்கள் உடுத்திய புடவைதான் அவர்களால் விரைந்து ஓடி தப்பிக்க முடியவில்லை (‘இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ 10.6.1997) என்று அந்த மையம் கூறியுள்ளது. பெரியார் சரியாத்தானே சொல்லி இருக்கிறார்.

பாரதி பெண்களைப் பற்றி என்ன கூறி இருக்கிறார் தெரியுமா?

கண்கள் இரண்டிருந்தும காணுந்திறமையற்ற
பெண்களின் கூட்டமடி! கிளியே!
பேசிப் பயனென்னடி|?

வீரரைப் பெறாத மேன்மை தீர் மங்கையை
ஊரவர் மலடியென்றுரைத்திடு நாடு’

ஆணுருக்கொண்ட பெண்களும் அலிகளும்
விணில் இங்கிருந்தெனை வெறுத்திடல் விரும்பேன்

இன்னும் பலப் பல செய்திகளை தரவுகளோடு காட்ட முடியும். ஆனாலும் படித்து விட்டு குற்றம்தான் சொல்ல போகிறார்கள் என்பதால் இங்கயே
நிறுத்துகிறேன்.

நன்றி
ஆசிப்

உசாத் துணை:
1. தோழர் கவியின் கட்டுரைகள் (nakkeran)
2. பெரியார்.org

கீ. வீரமணி - ரங்கராஜ் பாண்டே விவாதமும் சில கேள்விகளும் !!

கீ. வீரமணி - ரங்கராஜ் பாண்டே விவாதமும் சில கேள்விகளும் !!

வணக்கம் நண்பர்களே !!

கடந்த ஞாயிறு இரவு ஒளிபரப்பான கேள்விக்கென்ன பதில் நிகழ்ச்சியைப் பார்த்தவர்களில் நானும் ஒருவன். நான் விரும்பிப் பார்க்கும் நிகழ்ச்சிதான் இது. திரு.ரங்கராஜ் பாண்டே அவர்களின் மீதும் மிகுந்த மரியாதையும் மதிப்பும் உண்டு. ஏனோ சென்ற இரண்டு மூன்று வாரங்களா வரும் விவாதங்கள் சிறு சலசலப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. திரு. வீரமணி அவர்களுடான விவாதம் எனக்கு சற்று ஏமாற்றமே.. நீ ஏன் வீரமணிக்கு வக்காலத்து வாங்குற ?
நீ என்ன பெரியார்க்குப் பேரனா ? கழகப் போர்வாளா ? மழுங்கின கத்தியா ? அப்பிடினுலாம் யாரும் கேக்காதிங்க..சிறு வயதில் இருந்தே பெரியார்
தொண்டர்களுடனான நட்பு, பெரியார் திடல் எதிரில் கல்லூரி, சென்னை பல்கலை கழகத்தில் முதுகலை தமிழ் படிக்கும் படிக்கும் போது சிறப்புத் தாளாக பெரியாரியியல் படிப்பு, எல்லாவற்றுக்கும் மேல் பெரியார் மேல் இருக்கும் மதிப்பும், மரியாதையும்.. தமிழ் சமுதாயத்திற்க்கு மாபெரும் பணி பெரியார் அவர்களால் மட்டுமே செய்யப்பட்டது என உறுதியாக நம்புகிறவன் நான்.. அதுனாலதான் இந்தப் பதிவு. இதுக்கும் மேல நீங்க காரணம் கேட்டா கேரள மாந்திரீக முறையில் பில்லி சூனியம் வைக்கப்படும் :)

அதைவிட பெரிய வருத்தம் என்னவென்றால் சமூக வலைத்தளங்களில் இது பெரியத் தீனியாகிவிட்டது. அவன் அவன் பெரியாரைப் பற்றியும், வீரமணியைப்  பற்றியும் தூற்ற ஆரம்பித்துவிட்டனர்.. வீரமணி அவர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்து  எனக்கு மாறுபட்ட கருத்துக்கள் இருந்ததாலும் இந்தப் பதிவுக்கு அவர் எந்த விதத்திலும் காரணம் அல்ல. என் விருப்பம் இந்த விவாதம் நடுநிலையோடு நடைபெற்று இருக்க வேண்டும் என்பதுதான். வீரமணியைத் திட்டமிட்டு கோபப்படுத்தி சரியான பதில்களைக் கூற விடவில்லை என்பதுதான் என் எண்ணம்.

1. எல்லாரும் வைசியரா ??


 காட்சியைப் பாருங்கள். திரு. பாண்டே அவர்கள் இன்று எல்லாரும் வைசியர் ஆகிவிட்டனர் என்கிறார். இன்று எல்லோரும் கணிப்பொறி படிப்பத்தால் வைசியர் ஆகிவிட்டோமா ? அப்புறம் ஏன் இன்னும் ஒரு பிரிவினர் மட்டுமே துப்புறவு தொழிலில் இருக்கின்றனர்.? அதை வசதியாக மறந்து/மறைத்து விட்டார்.


2. பாம்பு/பார்ப்பனர் யாரை அடிக்கச் சொன்னார் ?


நடமாடும் சுகந்திரமே இல்லை என்ற கருத்திற்கு துணையாக இதை மேற்கோள் காட்டினார். அதற்க்கு வீரமணி அவர்கள் அது ஒரு வட இந்தியப் பழமொழி என்றும் ஆனால் பெரியார் அதை எங்குமே எழுத வில்லை , குடியரசு, விடுதலை இதில் எங்கேயாவது குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தால் பதவி விலகுவதாகக் கூறினார். அதற்க்கு ஆதாராமாகக் காண்பித்தவை எவையும் குடியரசு/விடுதலை இல்லை. எனவே வீரமணி பதவி விலகவேண்டியது இல்லை (சமுக வலைத்தளக் கோரிக்கைகள்) எனவே நான் கருதுகிறேன். ஆனால் இதைப் பெரியார் சொன்னாரா எனக் கேட்டால் நான் ஆம் என்றே சொல்லுவேன். சொன்ன இடம், பொருள், காரணம் வேறு ஏதேனும் இருக்கலாம். சாகும் வரை நண்பனாக இருந்த ஆச்சாரியாரை அவர் அடித்தாரா ? இல்லை வேறு யாரை அடித்தார்? ஆனால் பெரியாரின் கூட்டத்தில் பாம்பை விட்டு கலவரம் ஏற்படுத்திய வரலாறு உண்டு.



3. தமிழகத்தில் ஏன் வைக்கம் போல போராடவில்லை ?
வைக்கம் சென்று ஆலய நுழைவுப் போராட்டம் நடத்திய பெரியார் ஏன் தமிழ்நாட்டில் நடத்தவில்லை என ஒரு கேள்வி ? என்னைப் பொறுத்தவரை இது ஒன்றுதான் இந்த விவாதத்திற்கு தேவையில்லாத கேள்வி. தமிழ்நாட்டில் வைக்கம் போன்று நூறு மடங்கு பெரிய போராட்டத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தார் அவர். அவர் ஒன்றும் செய்யவில்லை என்றால் இன்று வீரமணியே இல்லை. விவாதமும் இல்லை.


4. பெரியார் vs இராமசாமி நாயக்கர்


இந்தக் கேள்விலதான் மரியாதை மல்லலாகப் படுத்துருச்சு Mr.பாண்டே. பெரியார் 45 வயது வரை நாயக்கர் என்ற அடைமொழியைப் பயன்படுத்தினார். யாரும் மறுக்கப் போவது இல்லை. ஆச்சாரியார் இராஜாஜி அவர் சாகும் வரை பெரியாரை நாயக்கர் என்றுதான் அழைத்தார். செங்கல்ப்பட்டு மாநாட்டில் எடுக்கப்பட்ட அந்தத் தீர்மானம்தான் இன்றுவரை ஜாதிப் பெயரை பெயரோடு சேர்ப்பது கேவலம் என்று என்ன வைக்கிறது தமிழனை. மற்ற மாநிலங்களுக்கும்,பெரியாரின் தமிழ்நாட்டிற்கும் அதுதான் வேறுபாடு.


5.அம்பேத்கர் என்ன சொன்னார் ?

இதுவும் தவறான ஆதாரம் காட்டப்பட்ட ஒரு கேள்வி. அவர் கூறியது அம்பேத்கர் மாட்டுக்கறி சாப்பிடக் கூடாது என்று கூறினார். அனால் காட்டியது "இறந்த விலங்குகளின் இறைச்சியை உண்ணக் கூடாது". More like புலால் உண்ணாமை. மறுப்பே தேவையில்லை இதுக்கு.



இன்னும் சிலவற்றை மேற்கோள் காட்டத் தேவை இல்லையென்றே நினைக்கிறேன். பெரும்பாலும் வீரமணி அவர்கள் சரியாகவே பேசினார். சிலவற்றை இன்னும் ஆதாரத்தோடு அவர் கூறியிருக்கக் கூடும். இன்னும் ஒரு முறை இதே விவாதம் வரவேண்டும். பெரியாரின் பாதையில் தி.க. எப்பிடிப் பயணிக்கிறது என்று பேசலாம். பாண்டே அவர்கள் இன்னும் நல்ல கேள்விகளைக் கேட்க்கலாம். முயற்சி செய்யுங்கள் திரு.பாண்டே.

நன்றி,
ஆசிப்

மீனு வாங்கலையோ மீனு !! - பகுதி II

வணக்கம் நண்பர்களே !!

வாளை மீன் பார்த்தாச்சு ; இன்னைக்கு அயிரை மீன் ; சாரதா மெஸ் அயிரை மீன் குழம்பை நினைச்சுட்டே இதப் படிச்சுருங்க ; ஐங்குறுநூறுல ஒரே ஒரு பாட்டுலதான் அயிரை மீன் வருது, சிறுவெண் காக்கைப் பத்துல வர பாடல் எண் 164. அது என்னடா வெண் காக்கை ? கடற்கரை அருகிலோ, பெரிய நீர் நிலை அருகிலோ காணப்படும் ஒரு விதமான பறவையினம். கூட்டம் கூட்டமாகச் சேர்ந்து வாழும். மீன்தான் பிரதான உணவு, நீரினுள் மூழ்கி மீன் பிடிக்கும். நீர்க்கோழி என்றும் அழைப்பர் இதனை. வெள்ளை காக்கானு பேரு இருந்தாலும் கருப்புத்தான் நிறம். இது வர பத்து பாட்டைத் தொகுக்கும் போது சிறுவெண் காக்கைப் பத்து பெயரிட்டனர். அதுதான் சிறுவெண் காக்கைப் பத்து.

"பெருங்கடற் கரையது சிறுவெண் காக்கை
இருங்கழி மருங்கின் அயிரை யாரும்
தண்ணம் துறைவன் தகுதி
நம்மோடு டமையா தலர்பயந் தன்றே!"

துறை: தலைமகனுக்குப் புறத்தொழுக்கம் உளதாகிய வழித் தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. தலைவன் பரத்தையின் மீது நாட்டம் கொண்டு
அதனாலே மனம் வாடி நலன் அழிந்த தலைவி, தன் தோழிக்குச் சொல்வதாக அமைந்த செய்யுள் இது.

பொருள் : பெருங் கடற்கரைக் கண்ணதான சிறுவெண் காக்கையானது, கரிய கழியிடத்தேயுள்ள அயிரை மீன்களைப் பற்றி உண்ணுகின்ற குளிர்ந்த நீர்த் துறைக்கு உரியவன் தலைவன். அவன் தகுதியானது, நம்மை நலிந்து வாடி நலனழியச் செய்தலோடும் நில்லாதே ஊரிடத்தும் அவர் பயப்பதாக ஆயிற்றே!. அதாவது தலைவனின் செயலால் நம்மை வாடிவருந்தி நலனழியச் செய்த்தோடும் நில்லாது, அவன் ஒழுக்கம் ஊரும் அறிந்ததாய், பழித்துப் பேசும் பேச்சினையும் தந்துவிட்டதே, தன் துயரைத் தாங்கியதே போதும், பிறர் பழிப்பேச்சை நினைந்து வருந்தும் நிலையும் வந்து விட்டதே என மனவேதனை கொள்கிறாள் தலைவி. இது straight meaning.

மேல சொன்ன மாதிரி சிறுவெண் காக்கை பெரிய கடற்கரை பக்கத்துல இருக்கும். அப்பிடி இருந்தும் பெரிய பெரிய கடல் மீன்களை பிடிச்சு
சாப்பிடாம அங்க இருக்க தண்ணி தேங்கி நிற்கும் கருங்கழிப் பாங்கிலேயுள்ள சிறுமீன்களாகிய அயிரைகளைப் (சேத்து மீன் ) பற்றித் தின்னும் வெண் காக்கைனு சொன்னதால நல்ல தகுதியுடைய, விரும்பத்தக்க தலைவி இருக்கும் அவளை விட்டு தனக்கு நிகரில்லாத பரத்தையையே அவன் விரும்பித் திரிந்தான். இதுக்குப் பேருதான் உள்ளுறை உவமம். உரிப் பொருள் புரிந்தது படித்தால்தான் புரியும் ; சங்கப் பாடலின் இன்பமே இதுதான்.


அப்பிடியே இந்த இறால் மீனையும் பாத்துரலாம் ; 3 பாட்டுல வருது ; முதல் பாட்டு தொண்டிப் பத்துல வர 179ஆவது பாட்டு ; அது என்ன தொண்டிப் பத்து? பாண்டியர்க்குக் கொற்கையும், சோழர்க்குப் புகாரும் போன்று, சேரர்க்குரிய புகழ் பெற்ற கடற்கரைப் பேரூராக அந்நாளிலே விளங்கியது தொண்டிப் பட்டினமாகும். இப்பகுதியின் பத்துச் செய்யுட்களிலும் தொண்டியினை உவமையாக எடுத்துக் கூறுவதால் இதற்கு தொண்டிப் பத்துனு பேர் ;

"நல்குமதி, வாழியோ! நளி நீர்ச் சேர்ப்ப!
அலவன் தாக்கத் துறை இறாப் பிறழும்
இன் ஒலித் தொண்டி அற்றே,
நின் அலது இல்லா இவள் சிறு நுதலே."

துறை: குறியிடத்து வந்து புணர்ந்து நீங்கும் தலைமகனைத் தோழி எதிர்ப்பட்டு வரவு கடாயது.

முதல்ல குறினா என்ன ? வேற ஓரு பதிவுல களவு , கற்பு பத்தி சொல்லி இருக்கேன் ; களவு என்பது தலைவனும், தலைவியும் ஊர் அறியாமல் காதல் கொள்வது. ஒருவரை ஒருவர் சந்திக்காமல் காதலை எப்பிடி வளர்ப்பது ?? ஆனால் இந்த காதல் யாருக்கும் தெரியாது ; தோழியும் , தோழனும் மட்டுமே அறிவார்கள் ; அவர்கள் உதவியுடனே சந்திப்பு நிகழ முடியும் ; இருவரும் பகல் பொழுதில் சந்திக்க ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பர். இரவில் சந்திக்க ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பர். அதுவே பகற் குறி மற்றும் இரவுக் குறி ; பகற் குறி பெரும்பாலும் மக்கள் நடமாடாத இடமகா இருக்கும் ; இரவுக் குறி லைவியின் வீட்டருகில் இருக்கும்.தலைவி சென்று வர ஏதுவாக; அப்பிடி பகற் குறியீடத்தே கூடி மகிழும் காதலர் இருவர். தலைவனும் பிரியா விடை கொண்டு பிரிகின்றான். பிரிந்து போகும் அவனைத் தனியே வழியில் எதிர்ப்படும் தோழி, விரைவிலே அவர்கள் மணத்துக்கு முயலுமாறு வற்புறுத்திக் கூறுவதாக அமைந்த செய்யுள் இது.

நளி = பெருமை; நல்குமதி = விரைந்து மணங்கொண்டு அருள்வாயாக ; அலவன் = நண்டு ; பிறழும் = துயருற்றுப் புரளும் ; இன்னொலி = இனிய இசையொலிகள்.

பெருநீரான கடலின் கரையிடத்தோனாகிய சேர்ப்பனே! அலவன் தாக்குதலினாலே நீர்த்துறையிடத்தேயுள்ள இறால்மீன்கள் புரள்கின்றதும், இனிதான ஒலியைக் கொண்டதுமான தொண்டியின் எழில்போலும் இவளது சிறுநுதலின் அழகானது, நின்னைத் தன் அருகாமையிலேயே எப்போதும் பெறின் அல்லது இல்லையாகிப் போகும். அதனை யுணர்ந்து, நீயும் இவளுக்கு
அருளினையாய் வாழ்வாயாக!

ஒரு மாதிரி புரியதா ? அலவன் தாக்கத் துறையிறாப் பிறழும் ==> நண்டு, இறாலை தாக்க வேண்டும் என்ற அவசியமே இல்லை ; அப்பிடி இருந்தும் அது இறாலைத் தாக்கி அதற்குத் துன்பத்தைத் தருகிறது. அது மாதிரி , உங்கள் காதல் ஊருக்குள் அரசல் புரசலாகத் தெரிந்து விட்டது ; ஊர் மக்கள் எங்க அவசியமும் இல்லாமல் தலைவியை பழித் தூற்ற ஆரம்பித்து விட்டனர் ;உன்னுடன் இருக்கும் போது ஒளி வீசும் அவளது அழகிய சிறு கண்கள் (சிறு நுதலே) நீ சென்றததும் ஒளி மங்கிப் போவது போல ஆகி விடுகிறது ;
இத்தோடு நிறுத்தாமல் தலைவனை விரைந்து முடிவெடுக்கவைக்க, இது இப்பிடியே போனால் அவளே இல்லாமல் போய் விடுவாள், எனவே விரைந்து அவளை மணம் முடித்துக் கொள் என்று சொல்லும் பாடல் இது.

இதுல உள்ளறை ரொம்ப சுலபம் ; அலவன் தாக்கத் துறையிறாப் பிறழும் - இதுதான் ; நண்டுத் தாக்கியதால் துயரப்படும் இறால் ; இது straight meaning; உள்ளுறை ஊர் மக்களின் அலர் தலைவியைத் துயரப்படுத்துகிறது.


அடுத்தப் பாடல் 188ஆவது பாடல் ; இது நெய்தற் பத்து என்னும் பகுதியில் இருக்கும் பாடல் ; இந்த பத்துப் பாடல்களும் நெய்தல் திணைக்குரிய கருப் பொருள்களை கொண்டு பாடப்பட்டத்தால் இது நெய்தற் பத்து.

"இருங்கழிச் சேயிறா இனப்புள் ளாரும்
கொற்கைக் கோமான் கொற்கையம் பெருந்துறை
வைகறை மலரும் நெய்தல் போலத்
தகை பெரி துடைய காதலி கண்ணே."

துறை: விருந்து வாயிலாகப் புகுந்த தலைமகன், தலைவி இல்வாழ்க்கைச் சிறப்புக் கண்டு மகிழ்ந்து சொல்லியது.

இந்தத் துறை பற்றிய சிறிய விளக்கம் ; தலைவனுக்கு பரத்தையுடன் தொடர்பு ஏற்படுகிறது ; தலைவிக்கு தலைவன் மீது வருத்தமும் கோவமும் ; சிறிது காலம் சென்று தலைவனும் மனம் மாறி தலைவியிடம் திரும்ப எண்ணுகிறான் ; தலைவிக்கு பல முறை , பல வழியில் செய்தி அனுப்புகிறான். ஆனாலும் தலைவி அவனுக்கு வாயில் மறுக்கிறாள் (வீட்டுக்குள்ள விட மாட்டிங்குறா ). கடைசி முயற்சியாய் தலைவன் விருந்தினன் ஒருவனை அழைத்துக் கொண்டு வீட்டுக்குச் செல்கிறான் ; விருந்தோம்பல் மனைமாட்சியின் பண்பாயிற்றே ; தன் கோவத்தை உள்ளே மறைத்துக் கொண்டு வந்த விருந்தினனையும் , தலைவனையும் நன்கு உபசரிக்கிறாள் ; அது கண்டு வியந்த தலைவன், தலைவியின் குணம் கண்டு மகிழ்ந்து சொல்வாதாகப் பாடப்பட்ட பாடல் இது.

வைகறை = விடியல் ; தகை = தகுதிப்பாடு;

கரிய கழியிடத்தேயுள்ளதான சிவந்த இறால் மீன்களைப் புள்ளினங்கள் பற்றியுண்ணும், கொற்கைக் கோமானது கொற்கை நகரத்தின் அழகிய பெரிய துறையிடத்தே, வைகறைப் போதிலே மலரும் நெய்தலைப் போல, எம் காதலியின் கண்கள், பெரிதான தகைமைகளைக் கொண்டன வாகுமே.

என்னலாம் சொல்லுறான் ?
1. வைகறை மலரும் நெய்தல் போல==> விடியலில் மலரும் நெய்தல் பூ போல பெரிய கண்ணையுடையவள் என் காதலி.
2. கொற்கைக் கோமான் கொற்கையம் பெருந்துறை ==> அறத்திற்கு பெயர் பெற்ற பாண்டிய மன்னனின் கொற்கை நகரத்தில் மகளிரும் தம் மனையறத்திலே குறையாது இருப்பர். இவளும் அப்பிடித்தான் ;
3.இருங்கழிச் சேயிறா இனப்புள் ளாரும் ==> கரிய கழியிடத்தேயுள்ளதான சிவந்த இறால் மீன்களைப் புள்ளினங்கள் (கடற்பறவை) பற்றியுண்ணும் ; முதல் இரண்டும் சரி ; இது எதுக்கு ? இனப்புள் அப்பிடின்னு சொல்லுது பாட்டு ; அந்தப் பறவைகள் கூட்டம் கூட்டமாக அங்கு இருக்கும் இறால் மீன்களைப் பிடித்து உண்ணும் ; அது போல நானும் பாணரோடு கூட்டமாகச் சென்று அழகிய பரத்தைகளை விரும்பிச் சேர்ந்தேன் (உள்ளுறை);

இதுலாம் எதுக்குச் சொல்லுறான் ? விருந்து வரக்கண்டதும் மகிழ்ந்த முகத்தோடு வரவேற்ற, தன்னைக் குறித்த இனத்தையும் வெறுப்பையும் உள்ளடக்கி இன்முகம் காட்டிய தலைவியின் கண்ணழகினை, கதிர்வர மலரும் நெய்தலோடு உவமித்துப் போற்றுகின்றான். தன்னை வெறுத்தாற் போன்ற குறிப்பு எதுவும் பார்வையிற் கூடக் காட்டாதே, தன்பால் அன்பும் கனிவுமே அவர்முன் காட்டிய அந்தச் அழகை வியப்பான்,'தகைபெரிதுடைய' என்றான். தான் அவட்குத் துயரிழைத்தாலும், அவள் தன் காதன்மையும் கடமையுணர்வும் மாறாதாள் என்பான், 'காதலி' என்றான். அவள் கோவம் விரைவில் போய் தன்னையும் ஒதுக்காது ஏற்றருள்வாள் என்று புரிந்து மனநிறைவாய் இவ்வாறு சொல்வாதாக பாடப்பட்ட பாடல் இது.


அடுத்த பாடல் 196ஆவது பாடல் ; இது வளைப் பத்து என்னும் பகுதியில் வருவது ; வளை = சங்கால் ஆன வளை ; மகளிர் வளை அணிதல் இயல்பான ஒன்றே ; காதலன் பிரிந்து சென்று இருக்கும் போது தலைவி உடல் மெலிந்து
கையிலிருந்து வளை கழன்று விழும் எனப் பல பாடல்கள் பாடப்பட்டுள்ளன. இதில் உள்ள பத்துப் பாடல்களும் வளை, வளையொலியைக் காட்டிப் பாடப்பட்டுளாதால் இது வளைப் பத்து எனப்படுகிறது.

"கோடீர் எல்வளைக் கொழும்பல் கூந்தல்
ஆய்தொடி மடவரல் வேண்டுதி யாயின்
தெண்கழிச் சேயிறாப் படூஉம்
தண்கடற் சேர்ப்ப வரைந்தனை கொண்மோ!"

துறை: குறை மறுக்கப்பட்ட தலைமகன், பின்னும் குறை வேண்டியவழித் தோழி சொல்லியது.

தலைவனும், தலைவியும் களவில் இருக்கிறார்கள் ; நீண்ட காலத்திற்குப் பின்னும் தலைவன் மணம் குறித்துப் பேசவோ , மணம் முடிக்க முயலவோ இல்லை. தலைவி வருத்தமுற்று தலைவனைச் சந்திக்க மறுக்கிறாள்.அந்தக் குறையை தலைவன் அவளின் தோழியிடம் கூறி அவளைச் சந்திக்க வருமாறு கூறுகிறாள். அதற்கு தோழி, இனி களவுக்குத் துணை போக முடியாது விரைந்து நீ அவளை மணமுடிக்க முயற்சி செய் எனக் கூறிவிட்டாள்; ஆனாலும் தலைவன் விடவில்லை. மீண்டும் தோழியைக் கண்டு தலைவியைச் சந்திக்க வருமாறு கூறுகிறாள் ; அதற்கு தோழி கூறும் பதிலே இந்தத் துறை.

சங்கை அறுத்துச் செய்த ஒளியுடைய வளைவினையும், கொழுவிய பலவான கூந்தலையும், பொருத்தம் ஆய்ந்து அணிந்த தோளின் தொடியினையும் உடைய மடவரலான அவளை அடைதற்கு விரும்புகின்றனையானால், தெளிந்த நீருள்ள கழியிடத்தே சிறந்த இறா மீன்கள் அகப்படும் குளிர்ந்த கடல் நிலச் சேர்ப்பனே! இவளை வரைவொடு வந்தனையாகி மணங்கொள்ளுலை உடனே செய்வாயாக !. இதுதான் பாடலின் உரை ;

சிரமம் ஒன்னும் இல்லை ; துறை விளக்கத்தையும், பாடலின் உறையும் சேர்த்துப் படித்துப் பாருங்க ; தோழி கொஞ்சம் கோவமாகக் கூறுகிறாள் ; அனால் அவள் நோக்கம் இதைக் கேட்ட தலைவன் விரைந்து உறவினர் சூழ தலைவியைப் பெண் கேட்டு வந்து மணம் முடிக்கம் வேண்டும் என்பதே ;


சேர்ப்பன் = நெய்தல் நிலத் தலைவன் ; தலைவன் நெய்தல் நிலத் தலைவன். நெய்தல்= கடலும், கடல் சார்ந்த பகுதியும். இவன் இருக்கும் இடத்தில் இறால் மீன்கள் அதிகம் இருக்குதாம் ; தலைவி = கையில் வளை அணிந்து இருக்கிறாள் ; நீளமான கூந்தலை பலவாக முடிந்துருக்கிறாள் ; தோளில் தோடி என்னும் அணிகலன் அணிந்து இருக்கிறாள். தோழி என்ன சொல்லுறாள் ; இவ உனக்கு வேணும் என்றால் விரைந்து மணம் கொள் ; சும்மா களவிலேயே காலம் கடத்திக் கொண்டு இருக்காதே. இதுக்கும் இறாலுக்கும் என்ன சம்பந்தம் ? தெண்கழிச் சேயிறாப் படூஉம் = > உனக்கு நல்ல இறால் வேண்டும் என்றால் தெளிந்த நீரில் கொஞ்சம் சிரமப்பட்டுத்தான் பிடிக்க வேண்டும் ;அதுமாதிரி இவ உனக்கு வேண்டும்னா கொஞ்சம் சிரமப்பட்டாவது விரைவில் மணம் முடித்துக் கொள் ;

இனி நீங்க இறால் தொக்கு சாப்பிடப் போலாம் :) நான் மத்த மீன்களைப் பத்திப் படிக்கப் போறேன் ; அடுத்தப் பகுதியில் கெண்டை, வாரல் மீன் பற்றியப் பாடல்களைப் பாக்கலாம்.

நன்றி !
ஆசிப்

மீனு வாங்கலையோ மீனு !!

வணக்கம் நண்பர்களே !!

நான் ஒரு மீன் பிரியன் ; குழம்போ, பொறித்தோ, வறுத்தோ எப்பிடி இருந்தாலும் "நான் அப்பிடியே சாப்பிடுவேன்" :).  தாராபுரத்தில் இருக்கும் வரை மீன் மிக அரிதாகத்தான் கிடைக்கும் ; அதும் ஆற்று மீனோ , அணைக்கட்டு மீனோ மட்டுமே கிடைக்கும் ; ஜிலேபி கெண்டைனு ஒரு மீன் , ஏகப்பட்ட முள் இருக்கும். பெரும்பாலும்அதுதான் ; அம்மா மீன் குழம்பு, மீன் வறுவல் இரண்டும் செய்வாங்க. சாப்பாடு ஆகும் முன்னமே சில பல மீன் வறுவல்கள் தனியா வயித்துக்குள உள்ள போகும் :). சென்னை வந்தப் பின் தங்கி இருந்தது திருவல்லிக்கேணி. எட்டுற தூரத்துல கடல், பொடி நடையா நடந்து போய் வித விதமான கடல் மீன்களை சாப்பிடலாம். நம் கண் முன்னவே மசாலாத் தடவி வறுத்து எடுத்து ஒரு தட்டில் வைத்துக் கொடுப்பார்கள் ; வஞ்சிரம் , பாறை , இறால் , இன்னும் பல.. நானும் என் தோழி சுபாவும் அங்கு சாப்பிட்டக் கணக்கைப் பார்த்தால் யாரவாது ஒரு கடைக்காரர் இலட்சாதிபதி ஆகி இருப்பார் ; நாங்கள் இருவரும் சேர்ந்தது கடற்கரையில் மீன் மற்றும்
சென்னையின் அனேக இடங்களில் பிரியாணி சாப்பிட்டதை "வேலை தேடிய பொழுதுகள்" அப்பிடின்னு ஒரு படமே எடுக்கலாம் ; உணவுப் பிரியர்கள் நூறு நாட்கள் ஓட வைப்பார்கள் :)  அட, அமெரிக்கா வந்துத்தான் விட்டேனா நானு ? இங்க சென்னைய விட செம ஜோர் ; எதோ இன்னிக்கு வரை வீட்டம்மா புண்ணியத்துல அடிக்கடி நானும் மீனும் சந்தித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்குது ;

இப்ப எதுக்கு இந்தக் கதைனா , சங்க இலக்கியத்துல என்ன என்ன மீன்கள் வருதுன்னு தேடிட்டு இருக்கும் போது தோன்றியதே மேற்கூறிய மலரும் நினைவுகள். எட்டுத் தொகையில் ஒண்ணு ஐங்குறுநூறு, மூன்று முதல் ஆறு அடி வரையிலுள்ள நானூறு பாடல்களைக் கொண்டது. மருதம், நெய்தல், குறிஞ்சி, பாலை, முல்லை, என்ற வரிசையில் இதன் ஐந்து பகுதிகளும் உள்ளன. இவற்றைப் பாடியவர்கள் முறையே ஓரம்போகியார், அம்மூவனார், கபிலர், ஓதலாந்தையார், பேயனார், என்னும் ஐவராவர். எல்லா சங்க இலக்கியப் பாடல்களும் முதல் , கருப் பொருள், உரி பொருள்களை அடிப்படையாக் கொண்டுப் பாடப்பட்டவையே. மீன் ஒரு உரி பொருள். அத ஐங்குறுநூறுல யார் யார், எந்த எந்த மீன்களை எப்பிடிலாம் பாடி இருக்காங்க சொல்லத்தான் இந்தப் பதிவு.

முதல்ல என்ன என்ன மீன்கள் ஐங்குறுநூறுல வருது அப்பிடின்னு பாத்துருவோம்.

அயிரை: ஆத்து மீனு , குளத்து மீனு அப்பிடின்னு யாரவது சொன்னா அது அயிரை மீனுதான் ; ரொம்ப பொடியா இருக்கும் ; சாப்பிட ரொம்ப வசதி ; முள் எடுக்கலாம் வேணாம் ; அப்பிடியே சாபிட்டுரலாம் ; சமையலும் சுலபம்தான் ; உப்பு போட்டு ரெண்டு தேய் தேய்ச்சு அப்பிடியே குழம்புல போட்டுறலாம் (மதுரை சாரதா மெஸ் ஸ்பெஷல் ).


இறால்: இறால் , இறவு, சேயிறா என்ற பெயர்களில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

பெரிய மீசை, பெரிய கண், நல்ல நீர், கடல் நீர் இரண்டிலும் இருக்கும் ; சுத்தம் செய்ய கொஞ்சம் மெனக்கெடனும் ; முதல்ல தோல் நீக்கி, பின்னே முதுகில் இருக்கும் நரம்பை எடுக்க வேண்டும் ; அப்புறம் தொக்கு செய்து சாப்பிட வேண்டியதுதான் ;

வரால் / விரால் மீன் (Channa striata): நன்னீரில் வாழும் மீன் வகை. அயிரை போல இல்லாமல் பெரிய அளவு மீன். கெண்டை மீன்களை விட, முள் குறைந்த, சுவை மிகுந்தது. இம்மீன்கள் நீர்பாசி மற்றும் தாவரங்கள் நிறைந்த உள்நாட்டு நீர் நிலைகளான ஏரி, குளம், குட்டை போன்றவவைகளில் காணப்படும். விரால் மீனின் தோற்றம் உருண்டை வடிவமாக நீண்ட உடலைப் பெற்றிருக்கும். தலை பாம்பின் தலையைப் போன்று இருக்கும்.

கெளுத்தி மீன் (கெடிற்று மீன்) (Cat Fish): நீரின் அடித்தளத்தில் வாழும் நன்னீர் மீன் வகை . இதைக் கெளுத்தி மீன் என்று பேச்சு வழக்கில் அழைக்கின்றனர். இவற்றுக்குச் செதில்கள் கிடையாது. வாய்கிட்ட பெரிய மீசை இருக்கும் ; அமெரிக்காவில் அதிகம் உண்ணப்படும் மீன் இது. சில இடங்களில் மிகப் பெரியதாக வளரும் ;

கெண்டை மீன் : தமிழ்நாட்டில் உள்ள நன்நீர்நிலைகளில் பரவலாகக் காணப்படும் கெண்டை மீன்களில் பல வகைகள் [கட்லா (தோப்பா மீன், கங்கைக் கெண்டை), வெள்ளிக்கெண்டை,புற்கெண்டை,மிர்கால்,ரோகு] உண்டு. 'கிண்டு' என்பதற்கு புரட்டிப்போடு, ஒரு வகை ஒலி என்ற பொருட்கள் உண்டு. இக்குடும்பத்தில் அடங்கும் மீன்கள் ஒவ்வொன்றின் கீழ்வாயிலும், கிண்டுவதற்கு ஏற்ப, கீழ்பக்கத்திற்கு ஒன்றாக இரண்டு சிறுபகுதிகள் உள்ளன. அதனால் கெண்டை (கிண்டு+ஐ)என்ற சொல் உருவானது என்பர். கெண்டைமீன் தனது மேலுதட்டின் மீதுள்ள, இரண்டு இணை குட்டைமீசைகளின் உதவியால், ஆற்றின் வண்டல் அடித்தளத்தின் மேல், இரை தேடியவாறு, அவசரமின்றி மெதுவாக நீந்தி கொண்டு இருக்கும்.

வாளை மீன் : அறிமுகம் ஏதும் தேவை இல்லை ; மாளவிகா ஆடின அதே வாள மீனுதான் ; நீளமா இருக்கும் ; கடல் மீன் ; சுத்தம் செய்து சமைக்குறது ரொம்ப கஷ்டம் ; மற்ற மீன்களைப் போல இல்லாமல் இது சிறிய மீன்களை உண்டு வாழும் மீனாகும்.

கயல் மீன் (Grey Mullet) : வயலில் வாழும் மீன் ; காவிரி நீருக்கு எந்தத் தடையும் இல்லாத காரணத்தால் சோழ நாட்டு வயல்களில் நீர் எப்போதும் நிறைந்த நிலையிலேயே இருந்தன. அதனால் ஆற்று மீனும், குளத்து மீனும் வாழ்ந்து செழித்த இடம் நீர் நிறைந்த வயல்களேயாகும். பெண்களின் கண்கள் பற்றி பாடல் வரும் போதெல்லாம் அங்கு கயல் மீன்களே வரும்.

மீன் சமையல் குறிப்பைத் தவிர மத்த எல்லாத்தையும் பாத்தாச்சு ; கொஞ்சம் ஐங்குறுநூறு பாட்டையும் பார்ப்போம் ; முதல்ல வாளை மீன் ; ஒரே ஒரு பாட்டுலதான் வாளை மீன் வருது ;

ஐங்குறுநூறுல இருக்கு "கிழத்திகூற்றுப் பத்துல" இருக்க பாட்டு இது:

"பொய்கைப் பள்ளிப் புலவுநாறு நீர்நாய்
வாளை நாளிரை பெறூஉம் ஊர!
எந்நலம் தொலைவது ஆயினும்,
துன்னலம் பெரும பிறர்த் தோய்ந்த மார்பே!"

துறை: பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைமகனோடு தலைமகள் புலந்து கூறியது. அதாவது , பரத்தையோடு மகிழ்ந்திருந்தபின் வீடு திரும்புகின்ற தலைவன், ஆர்வத்தோடு தலைவியை அணைப்பதற்கு நெருக்க, அவள் கோவித்துக் கொண்டு கூறுவதாக அமைந்த செய்யுள் இது. தலைவியின் உள்ளக்கொதிப்பை நன்கு காட்டுவதும் இதுவாகும்.

பள்ளி = வாழும் இடம் ; நாளிரை = அந்நாளுக்கான இரை ; துன்னல்= பொருந்தத் தழுவல். பிறர் = உரிமையற்றவரான பரத்தையர்.

பெருமானே! பொய்கையாகிய இடத்திலே வாழ்கின்றதும், மீன் நாற்றத்தைக் கொண்டதுமான நீர்நாயானது, வாளைமீனைத் தன் அன்றைய இரையாகப் பெறுகின்ற ஊரின் தலைவனே! எம் அழகெல்லாம் அழிவுற்று முற்றத் தொலைந்து போவதேயானாலும், பிறரைத் தழுவிய எச்சிலுற்ற நின்மார்பினை யாம் பெருந்தவே (தழுவி அணைக்க) மாட்டோம்!

நீர்நாய் (Otter) என்பது நீரில் வாழ தன்னை ஓரளவு பழக்கிக் கொண்ட ஒருவகைப் விலங்கு. (இப்போது உயிர்க் காட்சிச் சாலைகளில் மட்டுமே காணமுடிகின்றது). வாளைமீன் இதற்கு விருப்புணவு.

நீர்நாய் அன்றன்றைக்கான இரைதேடிச் சென்று வாளைமீனைப் பற்றியுண்டல் போல, ஊரனாகிய நீயும், அன்றன்றைக்கு எழும் நின் ஆசை தீரும்பொருட்டுப் புதிய புதிய பரத்தையரைத் தேடிச் செல்கிறாய். காதல் செய்யும் போது உனக்கு இருந்த அக்கறை திருமணத்திற்கு பின் நான் என்ன ஆனால் என்ன (எம் அழகெல்லாம் அழிவுற்று முற்றத் தொலைந்து) என்பதாக மாறி விட்டது.

இதுல சில நுட்ப்பமான கருத்துக்கள் உண்டு ; கொஞ்சம் மெதுவா இரண்டு முறை படித்தால் புரியும்.

பொய்கைப் பள்ளிப் புலவுநாறு நீர்நாய் => ஒரு நீர் நாய், அது குளத்திற்கு அருகில் வசித்து வருகிறது ; முதல்ல நல்லாத்தான் இருக்கு ; ஆனா ஒரு நாள் ஒரு வாளை மீனைச் சாப்பிட்டதும், அந்த மீன் நாற்றம் பிடித்துப் போய், தினம் தினம் அந்த நாற்றத்தையே தேடிப் போய் உண்கிறது; அது போல தலைவன் முதல்நாள் கூடிய பரத்தையின் சுவடு கலையாமலே தினம் ஒரு பரத்தையைத் தேடிச் செல்கிறான்.

நாலே வரில எப்பிடிப் போட்டு வாங்குறாங்க பாருங்க ;
அதுதான் சங்கப் பாட்டு ;

மற்ற மீன்களை நாளைப் பார்க்கலாம் ; உங்கள் கருத்துக்களை கமெண்ட்டிடு போங்க ;

நன்றி,
ஆசிப்

காதல் !! காதல் !! காதல் !!

வணக்கம் நண்பர்களே !!

உலகெங்கும் காதலர் தினம் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டது !! தமிழ் காதலர்கள் தபு சங்கரை பதிவுயிறக்கியோ , புத்தகமாகவோ காதலர்தின பரிசாகக் கொடுத்திருப்பார்கள்..இன்னும் சில பல கவிதை புத்தகங்கள்  விற்பனை ஆகி இருக்கும்.. வாழ்த்து அட்டைகள் , பரிசு பொருள்கள் இன்னும் பல விற்று தீர்ந்திருக்கும் !! யாரேனும் திருக்குறள் பரிசளித்தீர்களா ? என்னது ? காதலர் தினத்திற்கு திருக்குறளா ?? இது என்ன லூசுத்தனமா இருக்கு ..       குறள் = அறம் + பொருள் + இன்பம் ; அதுல இருக்க அந்த மூணாவது மேட்டர் முழுக்கக் காதல்தான் !! இப்போத்தான் காதல் , காமம் இரண்டும் வேற வேற அர்த்தம் ; காமம் என்பது கெட்ட வார்த்தை ; ஆனா அப்ப காமம் = விருப்பம் ; thats all !!

கற்றாரைக் கற்றாரே காமுறுவர்! = கற்றவரைத்தான் கற்றவர் விரும்புவர் ; சரியா ? இல்லையே , அப்ப காமத்துப் பால் ?? மலரினும் மெல்லிது காமம் ; அதுல வர காமம் ? அதுவும் விருப்பம்தான் ; காதலில் விளையும் உடல் விருப்பம் ; மெய்யுறு புணர்ச்சின்னு பேரு ; உள்ளத்தால் கலந்து பின் உடலால் கலப்பது ; இவ்வளவு இருக்குற திருக்குறளை ஏன் காதலர்தின பரிசாக் கொடுக்கக்கூடாது ?

மறைந்த பெரியார்தாசன் அவர்கள் கவிதை வடிவில் காமத்துப்பாலுக்கு மட்டும் உரை எழுதி உள்ளார் ; கிடைத்தால் வாங்கிப் பாருங்கள்.
அடுத்த வருடம் பரிசாகக் கொடுக்கலாம் ;

காமத்துப் பால் = களவியல் + கற்ப்பியல் ; களவியல் = அவனும், அவளும் கண்டு காதல் கொள்வது முதல் திருமணத்திற்கு முன் வரை ;அதில் இருந்து எனக்கு பிடித்தப் பத்துக் குறள்களை இங்கே கொடுத்துள்ளேன் ;

காதலினால் மானுடர்க்குக் கலவி யுண்டாம்
கலவியிலே மானுடர்க்குக் கவலை தீரும்;
காதலினால் மானுடர்க்குக் கவிதை யுண்டாம்;
கானமுண்டாம் சிற்பமுதற் கலைக ளுண்டாம்;
ஆதலினால்,காதல் செய்வீர்;உலகத்தீரே
அஃதன்றோ இவ்வுலகத் தலைமை யின்பம் - என பாரதி கூறியது போல காதல் செய்வோம் வாருங்கள் !!

அணங்குகொல்! ஆய் மயில்கொல்லோ!- கனங்குழை-
மாதர்கொல்! மாலும், என் நெஞ்சு.

ஒரு சோலை, அவன் மட்டும் தனியே வந்து கொண்டு இருக்கிறான். அப்போது அங்கே ஒரு அழகிய பெண் ; பார்த்ததும் அவனுக்கு ஒரே ஆச்சரியம் ! யாரடா இது ? வானத்தில் இருந்து வந்த தேவதைப் பெண்ணோ ? அவ்வளவு அழகாய் இருக்காளே..நம்ம ஊர்லலாம் இந்த மாதிரி பொண்ணு இல்லையே .. ஒரு வேலை அழகு நிறைந்த மயிலோ ? இல்லையே !! காதுல தோடுலாம் போட்டு இருக்காளே ..யாரா இருந்தா என்ன ? பார்த்ததும் என்னோடு மனசு என்கிட்டே இல்ல ; அவகிட்டயே போய்டுச்சு !!


கண்டார் உயிர் உண்ணும் தோற்றத்தான், பெண் தகைப்
பேதைக்கு, அமர்த்தன கண்.

முதல் பாட்டுல அந்தப் பெண்ணை கொஞ்சம் தூரத்தில பார்த்துட்டு யாருன்னு குழம்பியவன் பக்கத்துல போய் அவளைப் பார்க்கிறான். அவளே செம அழகு ; பார்த்ததும் மனசு அவகிட்ட போய்டுச்சு. ஆனா அவ கண்ணு இருக்கு பாருங்க, அது எப்பிடி இருக்குனா பார்த்ததும் நம்மோட உயிரை எடுக்கிற மாதிரி இருக்காம்.. அவளோட பெண்மையின் அழகுக்கு எப்பிடி உயிரை எடுக்கும் கண்கள் இருக்க முடியும் ?


யான் நோக்கும் காலை நிலன் நோக்கும்; நோக்காக்கால்,
தான் நோக்கி, மெல்ல நகும்.

அவளைப் பார்த்ததும் இருந்த ஐயமெல்லாம் இப்போப் போய்டுச்சு ; அவளுக்கும் அவன் மேல காதல் வந்த மாதிரி சில குறிப்புகள் தெரியது அவகிட்ட; நான் அவளைப் பார்க்கும் போது வெட்கப்பட்டுத் தலையைக் கீழ போட்டுட்டு கால் விரலால் கோலம் போடுறா..சரினு அந்தப் பக்கம் பார்த்தா என்னை நிமிர்ந்து பார்த்துட்டு சின்னதாச் சிரிச்சுட்டே வெட்கப்படுறா.. அப்ப அதுதானே ??


கண்ணொடு கண் இணை நோக்கு ஒக்கின், வாய்ச் சொற்கள்
என்ன பயனும் இல.

இப்போ உறுதி ஆகிடுச்சு !! "கண்ணும் கண்ணும் கொள்ளை அடித்தால் காதல் என்றே அர்த்தம்", இது வைரமுத்து புதுசா எழுதினது இல்ல ; அவனோட கண்ணும் , அவளோட கண்ணனும் சேர்ந்தது கண்களால் காதல் பேச ஆரம்பித்தால் வாயினால் பேசப்படும் சொற்களால் ஒரு பயனும் இல்லை ;அவை வெறும் நேரம் கடத்தவே ; அந்த கண்களே காதல் ஆயிரம் பேசுகின்றன..


பிணிக்கு மருந்து பிறம னணியிழை 
தன்னோய்க்குத் தானே மருந்து.

அவன் அவளுடன் சேர்ந்து காதல் இன்பத்தில் மூழ்கி இருக்கிறான் ; எதுவும் அளவுக்கு அதிகமானால் என்ன ஆகும்? அவளின் சிறிய பிரிவு கூட அவனுக்கு பெரிய நோயைத் தருகிறது ; பொதுவாக ஒரு நோய்க்கு மருந்தாக அந்த நோய்க்கு எதிரான மருந்துதான் கொடுக்கப்படும். ஆனால் அவள் எனக்கு கொடுக்கும் காதல் நோய்க்கு அவளேதான் மருந்தாவாள் ; அவளுடன் கூடுவதே அவள் தரும் காதல் நோய்க்கு மருந்தாகும் ;


தாம் வீழ்வார் மென் தோள்-துயிலின் இனிதுகொல்-
தாமரைக்கண்ணான் உலகு?.

அவள் வந்துவிட்டாள் அவன் நோய்க்கு மருந்தாகி விட்டாள் ; இந்த தேவலோகம் , சொர்க்கம் என்றெல்லாம் சொல்லுறாங்களே ; அங்கெல்லாம் போனா பெரிய இன்பம் கிடைக்குமுனு சொல்லுறாங்களே ; இவள் தோளில் சாய்ந்து கண் மூடி இருக்கும் அந்த இன்பத்தை விடவா அதுலாம் பெரிய இன்பம் ; அடப் போங்கப்பா !! எனக்கு இதுவே போதும் ;


வீழும் இருவர்க்கு இனிதே-வளி இடை
போழப் படாஅ முயக்கு.

அட , சொர்கத்தை விட என்ன பெரிய இன்பம் கிடைக்கப் போகுது ? அப்பிடி என்ன இருக்கு ? அவனும், அவளும் இறுக கட்டி அணைத்து , அதுவும் காற்று கூட போகும் இடைவெளி இல்லாமல் இறுகி கட்டி அணைத்து இருப்பதே அந்த இன்பம் ஆகும் ? அதற்கு முன் சொர்காமாவது ஒன்னாவது ..நாம கட்டிப்பிடி வைத்தியமே பார்ப்போம் !!


அறுவாய் நிறைந்த அவிர் மதிக்குப் போல
மறு உண்டோ, மாதர் முகத்து!.

அவன் அவளுடன் காதல் கொண்டிருப்பதைக் கண்ட அவனின் நண்பன், ரொம்ப மகிழ்ச்சி நண்பா ! உன் காதலி வெண்ணிலாவைப் போல இருக்கிறாள்,  அப்பிடி சொன்னத்தும் அவனுக்கு செம கோவம் வந்துருச்சு ; என்ன சொன்ன நீ ? அவ நிலா மாதிரியா இருக்கா ? நிலாவைப் பார்த்திருக்கியா நீ ?அதன் முகத்தில் ஏகப்பட்ட மருக்கள் (நிலவில் இருக்கும் மலைகள் இங்கிருத்து பார்க்கும் போதும் ) இருக்கும் ; அவளின் முகம் அப்பிடியா இருக்கு ?எந்த குற்றமும் இல்லாதா எந்த மருவும் இல்லாத மாசாற்ற அழகிய முகம் அது ; நிலவை அதனுடன் பொருத்திக் கூறாதே !! அப்பிடின்னு கோவமாச் சொல்லிட்டான் ;


பாலொடு தேன் கலந்தற்றே-பணிமொழி
வால் எயிறு ஊறிய நீர்!.

அவன் அப்பிடிச் சொன்னதும் அவளுக்கு வெக்கமும் , மகிழ்ச்சியும் பொங்கி வருகிறது ; அதனால் அவனை இறுக்கி அணைத்து ஒரு உம்மா கொடுக்கிறாள் ;அதுவும் சாதா உம்மா இல்லை ; A french Kiss ; அந்த மயக்கத்திலேயே அவன் சொல்லுறான் , என்பா , இந்த இனிய பாலில் தேனைக் கலந்து கொடுத்தால் ஒரு இனிய சுவையான உணர்வு கிடைக்குமே அத விட சுவையானது அவள் முத்துப் பற்களுக்கு இடையில் இருந்து வரும் அவள் உமிழ் நீர் !!


வாழ்த லுயிர்க்கன்ன ளாயிழை சாதல் 
அதற்கன்னள் நீங்கு மிடத்து.


காதல் கை கூடி விட்டது ; ஆனால் இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்கு இப்பிடி யாரும் அறியாமல் சிறிது நேரம் மட்டும் கூடி இருப்பது ; நீ இல்லாமல் இருப்பது ஒன்றும் சிறிய விசயம் இல்லையே ; உயர்ந்த பண்புகளை உடையவள் நீ ; அப்பிடிப்பட்ட உன்னோடு கூடும் போதுதான் நான் உயிர் உடலோடு கூடுவது போல உணர்கிறேன் ; உன்னை விட்டு விலகி இருக்கும் போது உயிர் உடலை விட்டு பிரிந்து இருப்பது போல நான் இருக்கிறேன் ; சீக்கரம் சொல்லு ?நாம் எப்போது திருமணம் செய்து கொண்டு உன்னைவிட்டு நான் விலகாதிருப்பது ?


உலகக் காதலர்க்கு காதலர்தின வாழ்த்துக்கள் !!

நன்றி
ஆசிப்

வழக்குரை காதை - சிலம்பு - கண்ணகி vs பாண்டியன்

வணக்கம் நண்பர்களே !!

ஐம்பெருங்காப்பியங்களுனு படிச்சிருப்பிங்க
1. சிலப்பதிகாரம் 2. மணிமேகலை 3. சீவக சிந்தாமணி 4. வளையாபதி 5. குண்டலகேசி ; இதில் கடைசி இரண்டும் முழுமையாகக் கிடைக்கவில்லை.. எனவே பாடத்தில் வைக்க முடியாது ; 3. சீவக சிந்தாமணி.. எழுதினது என்னமோ திருத்தக்க தேவர்தான் ஆனாப் படிச்சா.. சரி விடுங்க ... 2. மணிமேகலை - எழுதினது சீத்தலைச் சாத்தனார் ; சிலம்பின் நாயகி மாதவியின் மகள் பற்றிய கதை ; கதை முழுக்க புத்த சமய விஷயங்கள் ; நம்மோட கொஞ்சம்தான் ஒட்டும்..சிலம்பும் & மணிமேகலை = இரட்டைக் காப்பியங்கள் ; இதுலாம் இருந்தாலும் சிலப்பதிகாரம்தான் தமிழில் எழுதப்பட்ட ஆகச்சிறந்த காப்பியம் ; இது ராமாயணம் போலவோ மகாபாரதம் போலவோ கடவுள் மீது பாடப்பட்டவை இல்லை ; மன்னர் மீது பாடப்பட்டவை இல்லை ; சாதாரண குடிமகன் மீது பாடப்பட்டது ; காப்பியத்தின் நாயகன் ஒரு சாதாரண குடிமகன் ; அதுனாலதான் சிலம்புக்கு இன்னொரு பெயர் குடிமக்கள் காப்பியம் ;

என்னோட வரலாறைப் புரட்டினா இதுல வர "தேரா மன்னா"தான் பாடத்துக்கு வெளிய நான் படித்த முதல் பாட்டு ; எட்டாம் வகுப்புப் படிக்கும் போது ஆசிரியர்தினக் கொண்டாட்டத்தில் மாவட்ட ஆட்சியர் முன்னே நான் மனப்பாடம் செய்து பொருள் புரியாமல் உளறியப் பாடல் :) கிடைத்ததென்னமோ ஆறுதல் பரிசுதான் ; அனால் ஒரு சிறு பொறி கிளம்பியது  அதில் இருந்து ; அடுத்த ஆண்டு தமிழ்ப் பாடத்தில் சிலப்பதிகாரம் இருந்தது ;
அதே தேரா மன்னா மனப்பாடப் பகுதி ; கொஞ்சம் புரிய ஆரம்பித்தது ; அதன் பின் வகுப்பில் , மேடையில் பேச நிறைய வாய்ப்புகள் ; கிடைக்கும் போதெல்லாம் சிலம்பு, கண்ணகி, கோவலன் என மேற்கோள் காட்ட ஆரம்பித்தேன் ; கல்லூரி வாழ்கை இலக்கியத்தின் மேலே ஒரு புதிய பார்வையைக் காட்டியது ; தமிழ் ஆசிரியர் இரகுபதி அவர்கள் ஓரு நாள் வகுப்பில் இருந்த தமிழ் மாணவர்களை (கொஞ்சம் பேர் french, sanskirt) இரண்டாகப் பிரித்து "கற்ப்பில் சிறந்தவள் சிலம்பு காட்டும் கண்ணகியா , கம்பன் காட்டும் சீதையா" அப்பிடினு ஒரு விவாதம் வைத்தார் ; நான் அப்போது சிலம்பின் எல்லைகளைத் தொட்டு இருந்தேன் ; நான் கண்ணகி அணி ; மூன்று பேர் பேசிய பிறகு நான் பேச வேண்டும் ; கண்ணகியும் இல்லை ; சீதையும் இல்லை ; மாதவியே அப்பிடின்னு பேசிட்டேன் ; சுமார் 2௦ நிமிடங்கள் :) பசங்க கொஞ்சம் பேருக்கு சுத்தமாப் புரியல :) ;அதே தமிழ் ஆசிரியர்தான் எனக்கு விடுதிக் காப்பாளர் ; பார்க்கும்போதெல்லாம் அதை குறிப்பிடுவார் ;

சரி விடுங்க ; என் கதை இப்போ எதுக்கு ? ரொம்ப நாளாக அந்த வழக்குரை காதையை ஒரு பதிவா எழுதனும்னு ஒரு ஆசை ; அதைத்தான் இப்ப செய்யப் போறேன் :) அதுக்கு முன்னாடி வழக்கம் போல சிலம்பு - ஒரு அறிமுகம் ; எழுதினது = இளங்கோவடிகள் ; இது கற்பனைக் கதை இல்லை ; தயைகூர்ந்து யார்னேனும் அப்பிடிக் கூறினால் திருப்பிச் சொல்லுங்கள் ; கண்ணகி, கோவலன், மாதவி வாழ்ந்ததிற்கு நிறைய தரவுகள் இருக்கு ;

சிலம்பு = 3 காண்டங்கள் புகார் , மதுரை , வஞ்சி ;

புகார்க் காண்டத்தில் கண்ணகி , கோவலன் திருமணம் , மாதவி அரங்கேற்றம் , கோவலன் மாதவியுடன் கூடல் , இந்திர விழா , கோவலன் - மாதவி பிரிவு ,கோவலன் கண்ணகியிடம் திரும்புதல் , இருவரும் புகாரை விட்டு மதுரை செல்ல தீர்மானித்தல் ; இதுலாம்தான் புகார்க் காண்டம் ;

மதுரைக் காண்டம் முழுக்க மதுரைக்கு வருவது மற்றும் மதுரையில் நடப்பது ; கண்ணகியும் கோவலனும் மதுரை செல்லுதல், ஊர் கானல் , அடைக்கலக் காதை , ஆய்ச்சியர் குரவை , கோவலன் கொலைப்படல் , கண்ணகி வழக்குரைத்தல் , வஞ்சின மாலை இதுலாம்

வஞ்சிக் காண்டம் => சேரன் கண்ணகி பற்றி அறிந்து கொள்ளுதல், கண்ணகிக்கு நடுகல் வைக்கும் காதை, கண்ணகி வாழ்த்துக் காதை , வரந்தரு காதை..

நான் சொல்ல வருவது கண்ணகி வழக்குரைத்தல் காதை in மதுரைக் காண்டம்.. கண்ணகி கோவலன் கொலையுண்ட செய்தி கேட்டு ஒற்றைச் சிலம்பை கையில் ஏந்தி மதுரை நகர் புகுந்து அரசனைச் சந்தித்து கோவலன் குற்றமற்றவன் என நிறுவுவதே  வழக்குரை காதை..

மதுரைக்கு வந்த பின் கண்ணகியின் சிலம்பை விற்று வரச் செல்கிறான் கோவலன் ; கடைத் தெருவில் போர்க்கொல்லனைப் பார்த்து சிலம்பைக் காட்டி விற்கச் சொல்ல்கிறான் ; அவனோ இது சிறப்புடைய சிலம்பு அரசர் குல மகளிர் அணிவது ; நான் சென்று அவர்களிடம் காட்டி வருகிறேன் என்று கூறிவிட்டு சிலம்புடன் செல்ல்கிறான் ; அங்க அரண்மனையில் மன்னன், பட்டத்து இராணியுடன் "ஆடலும் பாடலும்" :) பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.. தாம் உடன் இருக்கும் போதே ஆடல் மகளிரை அரசன் ரசிப்பதாகக் கருதி அரசி கோவித்துக் கொண்டு சென்று விடுகிறாள் ; அவள் கோவம் தணிக்க வேண்டும் என்ற கவலையில் மன்னன் செல்ல அந்நேரம் அங்க வந்த பொற்கொல்லன் சிலம்பைத் திருடிய கள்வன் கிடைத்து விட்டான் எனக் கூற , அவன் அருகே இருந்த காவலனை அழைத்து "கள்வன் கைய தாகில் கொன்றச் சிலம்பு கொணர்க ஈங்கெனக்" அப்பிடின்னு சொல்லிட்டான் ; அதாவது சிலம்போடு அவனைக் கொண்டு வருக என்பதற்கு பதில் அவனைக் கொன்று சிலம்பைக் கொண்டு வருக அப்பிடின்னு சொல்லிட்டான்  ; காவலனும் அங்கே போய் கோவலனைப் பார்த்து அவனைக் கொன்று சிலம்பைக் கொண்டுவந்து விடுகிறான் ; செய்தி கண்ணகிக்குப் போகிறது .. கண்ணகித் துடித்துப்  போய் மதுரை மாநகர் புகுகிறாள் .. இனி .........


ஆங்கு,
‘குடையொடு கோல் வீழ நின்று நடுங்கும்
கடை மணியின் குரல் காண்பென்-காண், எல்லா!
திசை இரு-நான்கும் அதிர்ந்திடும்; அன்றி,
கதிரை இருள் விழுங்கக் காண்பென்-காண், எல்லா!
விடும் கொடி வில் இர; வெம் பகல் வீழும்
கடுங் கதிர் மீன்: இவை காண்பென்-காண், எல்லா!’

கண்ணகி அங்கே வரும் போது அரசி கோப்பெருந்தேவி தான் கண்ட தீக் கனவை அவள் தோழிக்குச் சொல்கிறாள் ; தோழீ நம் மன்னனது வெண் கொற்றக் குடையும் செங்கோலும் கீழே விழ வாயிலிடத்து நிலைபெற்று அசையும் மணியின் ஓசையை நான் கனவில் கண்டேன் ; திசை இரு-நான்கும் = எட்டுத் திசையும் அதிரக் கண்டேன் ; அது மட்டும் இல்லை ; கதிரவனை இருள் விழுங்கக் கண்டேன் ; இரவில் வானவில் தோன்றும் , பகலில் மிக்க ஒளியினையுடைய மீன்கள் எரிந்து கீழே விழும் ; இது போன்ற தீய சகுனங்கள் தோன்றும்மாறு கனவு கண்டதாக தேவி தன் தோழியிடம் கூறினாள் ;

கருப்பம
செங்கோலும், வெண்குடையும்,
செறி நிலத்து மறிந்து வீழ்தரும்;
நம் கோன்-தன் கொற்ற வாயில்
மணி நடுங்க, நடுங்கும் உள்ளம்;
இரவு வில் இடும்; பகல் மீன் விழும்;
இரு-நான்கு திசையும் அதிர்ந்திடும்;
வருவது ஓர் துன்பம் உண்டு;
மன்னவற்கு யாம் உரைத்தும்’ என-

செங்கோலும், வெண் கொற்றக் குடையும் முறிந்து நிலத்தில் விழ , மன்னனது வெற்றி தரும் வாயிலின்கண் கட்டிய மணி என்னுள்ளம் நடுக்குறும் வண்ணம் அசையும் ; இரவில் வானவில் தோன்றவும், பகலில் எரி நட்ச்சித்திரம் விழுமாறும், எட்டுத் திசையும் அதிர ஒரு துன்பம் வருவதாக நான் கானாக் கண்டேன் ; இதை நான் மன்னனுக்கு சொல்ல வேண்டும் ;

கோப்பெருந்தேவி தான் கண்ட கனவை அரசவையில் இருந்த மன்னனுக்கு உரைத்தல்: 

ஆடி ஏந்தினர், கலன் ஏந்தினர்,
அவிர்ந்து விளங்கும் அணி இழையினர்;
கோடி ஏந்தினர், பட்டு ஏந்தினர்,
கொழுந் திரையலின் செப்பு ஏந்தினர்,

வண்ணம் ஏந்தினர், சுண்ணம் ஏந்தினர்,
மான்மதத்தின் சாந்து ஏந்தினர்,
கண்ணி ஏந்தினர், பிணையல் ஏந்தினர்,
கவரி ஏந்தினர், தூபம் ஏந்தினர்:
கூனும், குறளும், ஊமும், கூடிய
குறுந் தொழில் இளைஞர் செறிந்து சூழ்தர;

ஒளியிட்டு விளங்குகின்ற அழகிய கலன்களை ,கண்ணாடியையும் அணிகலன்களையும், புதிய நூலாடையையும் பட்டாடையையும், கொழுவிய வெள்ளிலைச் செப்பினை ஏந்தியும் ,பல்வகை நிறங்களையும் பொற்பொடி முதலிய பொடிகளையும், கத்தூரிக் குழம்பினையும் , மாலையினையும், கவரியினையும் அகிற்புகையினையும் தாங்கினராய் குற்றேவல் மகளிர் நெருங்கிப் புடைசூழ அரண்மனைக்குள் நுழைகிறாள் தேவி..


நரை விரைஇய நறுங் கூந்தலர்,
உரை விரைஇய பலர் வாழ்த்திட
‘ஈண்டு நீர் வையம் காக்கும்
பாண்டியன் பெருந்தேவி! வாழ்க’ என,
ஆயமும் காவலும் சென்று
அடியீடு பரசி ஏத்த;

கோப்பெருந்தேவி சென்று தன்
தீக் கனாத் திறம் உரைப்ப-
அரிமான் ஏந்திய அமளிமிசை இருந்தனன்,
திரு வீழ் மார்பின் தென்னவர் கோவே- இப்பால்,

இது உள்ளே வரும் தேவியை வாழ்த்தி கட்டியங் கூறுவது (ராஜாதி ராஜ .....).. நரை கலந்த நல்ல கூந்தலையுடைய முதுமகளிர் (அறிவு மிகுந்த பெண்கள் not aged women) பலர் இருக்கும் கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகத்தினைக் காக்கும் பாண்டிய னுடைய பெருந்தேவி நீடு வாழ்க என தேவியை பின் தொடர்ந்து வரும் தோழியரும், காவல் பெண்களும் வாழ்த்துகிறார்கள் ;

திருமகள் விரும்பும் மார்பினை யுடைய பாண்டியர் தலைவனான நெடுஞ்செழியன் சிங்கஞ் சுமந்த அரியணையின் மீது அமர்ந்து இருக்க , அங்க சென்ற தேவி தான் கண்ட தீக்கனாவைக் கூறுகிறாள்..

"கண்ணகி வாயிலோனுக்கு அறிவித்தல" (கண்ணகி entry)

‘வாயிலோயே! வாயிலோயே!
அறிவு அறைபோகிய பொறி அறு நெஞ்சத்து,
இறை முறை பிழைத்தோன் வாயிலோயே!
“இணை அரிச் சிலம்பு ஒன்று ஏந்திய கையள்,
கணவனை இழந்தாள், கடைஅகத்தாள்” என்று
அறிவிப்பாயே! அறிவிப்பாயே!’ என-

ஓங்கி அடிச்சா ஒன்றை டன் வெயிட் ; அது மாதிரி ஒரே அடி அடிக்குறா
 "அறிவு அறைபோகிய பொறி யறு நெஞ்சத்து இறை முறை பிழைத்தோன் வாயிலோயே"...அறிவு கீழிறங்கி போன , நெஞ்சத்தில் அறமே இல்லாத, அரச நீதியற்ற அரசனின் அரண்மனை வாயில் காப்பவனே :)) உள்ளே போய் கணவனை இழந்த பெண்ணொருத்தி கற்களை உடைய இரண்டு சிலம்பில் ஒன்றைக் கையில் கொண்டு வந்து இருக்கிறாள் என்று கூறு ... (இணை அரிச் சிலம்பு = ஒரு சிலம்பை நீ கோவலன்கிட்ட இருந்து வாங்கிகிட்ட அதற்க்கு இணையான இன்னொரு சிலம்பு )

அவன் பயந்து போய்ட்டான் ; யார்துடா இது ? நம்ம பாண்டிய மன்னனை இப்பிடி சொல்லுறதுன்னு யோசிச்சிட்டே உள்ள போறான் ;

"கண்ணகி வந்ததை வாயிலோன் மன்னனுக்குத் தெரிவித்தல்"

வாயிலோன், ‘வாழி! எம் கொற்கை வேந்தே, வாழி!
தென்னம் பொருப்பின் தலைவ, வாழி!
செழிய, வாழி! தென்னவ, வாழி!
பழியொடு படராப் பஞ்சவ, வாழி!

நேராப் போய் மன்னனைப் பார்த்தவன் அப்பிடியே எதையும் சொல்ல முடியாதது ; அவனை முதலில் வாழ்த்துறான் ; மன்னா நீ வாழ்க , கொற்கை நகரத்து அரசனே நீ வாழ்க , தென் எல்லையாக பொதிகை மலையை உடையவனே நீ வாழ்க , செழியனே வாழ்க, பாண்டியனே வாழ்க , மன்னன்.. போதும்யா.. வந்த விசயத்தைச் சொல்லு என்க ..

அடர்த்து எழு குருதி அடங்காப் பசுந் துணிப்
பிடர்த் தலைப் பீடம் ஏறிய மடக்கொடி,
வெற்றி வேல் தடக்கைக் கொற்றவை, அல்லள்;
அறுவர்க்கு இளைய நங்கை, இறைவனை
ஆடல் கண்டருளிய அணங்கு, சூர் உடைக்
கானகம் உகந்த காளி, தாருகன்
பேர் உரம் கிழித்த பெண்ணும், அல்லள்;
செற்றனள் போலும்; செயிர்த்தனள் போலும்;
பொன் தொழில் சிலம்பு ஒன்று ஏந்திய கையள்;
கணவனை இழந்தாள் கடைஅகத்தாளே;
கணவனை இழந்தாள் கடைஅகத்தாளே’ என-

அரசே ஒரு பொண்ணு வந்து இருக்கா , அவளைப் பார்த்தா அப்பதான் வெட்டி குருதி கொட்டும் தலையை கையில் பிடித்துக் கொண்டு, பெரிய பிடரியுடன் கூடிய சிங்கத்தின் மேல் அமர்ந்து வெற்றி தரும் வேலினைக் கொண்டு இருக்கும் கொற்றவை தேவி மாதிரியும் இல்ல.. கன்னியர் எழுவருள் இளையாளாகிய பிடாரி, இறைவனை நடனமாடச் செய்த பத்திரகாளியும், அச்சம் விளைக்கும் காட்டினை தனக்கு இடமாக விரும்பிய காளி, தாருகனுடைய அகன்ற மார்பினைப் பிளந்த துர்க்கை இவிங்கள மாதிரியும் இல்ல , வேலைப்பாட்டுடன் கூடிய ஒரு பொற்சிலம்பை கையினில் கொண்டு உள்ளத்தில் கறுவு கொண்டு, மிகுந்த சினம் கொண்டு கணவனை இழந்த பெண்ணொருத்தி நம் அரண்மனை வாயிலில் நிற்கிறாள்..


‘வருக, மற்று அவள் தருக, ஈங்கு’ என-
வாயில் வந்து, கோயில் காட்ட,
கோயில் மன்னனைக் குறுகினள் சென்றுழி-
 
அதைக் கேட்ட மன்னன், சரிப்பா அவளை உள்ள கூட்டிட்டு வா !! கண்ணகியும் உள்ளே வந்து மன்னனைப் பார்க்கிறாள்

"பாண்டியன் வினா"

‘நீர் வார் கண்ணை, எம் முன் வந்தோய்!
யாரையோ, நீ? மடக்கொடியோய்!’ என-

மன்னன் மு வந்து நிற்கும் கண்ணகியைப் பார்க்கிறான் , அவள் கண்களில் நீர், கையில் சிலம்பு , மன்னன்னுக்கு ஒன்றும் புரியல.. இப்பிடி அழுதுகொண்டு என் முன் வந்து நிக்குறியே யாருமா நீ அப்பிடின்னு கேக்குறான் .. அவ்வளவுதான் சும்மா
பொரிஞ்சு தள்ளிட்டா !!

"கண்ணகியின் மறுமொழி"

‘தேரா மன்னா! செப்புவது உடையேன்;
எள் அறு சிறப்பின் இமையவர் வியப்ப,
புள் உறு புன்கண் தீர்த்தோன்; அன்றியும்,
வாயில் கடை மணி நடு நா நடுங்க,
ஆவின் கடை மணி உகு நீர் நெஞ்சு சுட, தான் தன்
அரும்பெறல் புதல்வனை ஆழியின் மடித்தோன்
பெரும் பெயர்ப் புகார் என் பதியே; அவ் ஊர்,
ஏசாச் சிறப்பின், இசை விளங்கு பெருங்கொடி
மாசாத்து வாணிகன் மகனை ஆகி,
வாழ்தல் வேண்டி, ஊழ்வினை துரப்ப,
சூழ் கழல் மன்னா! நின் நகர்ப் புகுந்து, இங்கு
என் கால் சிலம்பு பகர்தல் வேண்டி, நின்பால்
கொலைக்களப் பட்ட கோவலன் மனைவி;
கண்ணகி என்பது என் பெயரே’ என- ‘பெண் அணங்கே!

மறுபடியும் ஓங்கி ஒரு அடி !! தேரா மன்னா - எதையும் ஆய்ந்து பாராமல் அவசரப்பட்டு முடிவெடுக்கும் மன்னனனே , நான் சொல்லுறதக் கேளு !! இமையவர் = தேவர்கள் ; எந்த விதமான குற்றமும் சொல்ல முடியாத தேவர்கள் வியக்குமாறு ஆட்சி செய்து ஒரு புறாவிற்காக தன் தசையை அறுத்துக் கொடுத்த (சிபி), அத்தோடு வாயிலில் கட்டப்பட்டு இருந்த ஆராய்ச்சி மணியை அடித்த பசுவின் புத்திர சோகத்தை போக்க தான் பெற்ற மகனைத் தேர்க் காலில் இட்ட (மனுநீதிச் சோழன்) சோழனும் ஆண்டு பெரும்
பெயர் பெற்ற புகார் என்னும் ஊரைச் சேர்ந்தவள் நான் ; அந்த ஊரில் இருந்த குற்றமே கூற முடியாதவாறு வணிகம் செய்து வந்த மாசாத்துவான் என்னும் பெரிய வணிகனின் மகனைத் திருமணம் புரிந்து வீரக் கழலணிந்த மன்னனே பொருளீட்டி வாழ்க்கை நடத்த, முன் ஜென்ம தீவினைத் துரத்த உன்னுடைய மதுரை மாநகர் வந்து , என்னுடைய கால் சிலம்பை விற்க முயலும் போது உன்னால் கொலை செய்யப்பட கோவலனின் மனைவி நான் ;
கண்ணகி என்பது என் பெயர் ;

"மன்னவன் உரைத்த விடை"

கள்வனைக் கோறல் கடுங் கோல் அன்று;
வெள் வேல் கொற்றம்-காண்’ என- ஒள்-இழை,

ஒருத்தி மூச்சு விடாம இப்பிடி பேசும் போதே அவன் உசார் ஆகிருக்க வேணும் ; ஆனா அத விட்டுட்டு , கள்வனைத்தான் தண்டித்தேன் ; அது கொடுங்கோல் ஆட்சி இல்லை ; அதுவே அரச நீதி ; அப்பிடின்னு சொல்ல.


"கண்ணகி தன் சிலம்பின் தன்மையை அறிவித்தல்"

நல் திறம் படராக் கொற்கை வேந்தே!
என் கால் பொன் சிலம்பு மணி உடை அரியே’ என-

அற வழியில் செல்லாத கொற்கை நகர மன்னனே..என் கணவன் கள்வன் அல்ல ; என் சிலம்பை விற்று அதில் வரும் பணத்தைக் கொண்டு வணிகம் துவங்கவே என் சிலம்பை விற்க வந்தான்  , என் கால் சிலம்பில் இருப்பவை மாணிக்கப் பரல்கள்.. அத நீ பாத்தியான்னு கண்ணகி கேக்குறா


தேமொழி! உரைத்தது செவ்வை நல் மொழி;
யாம் உடைச் சிலம்பு முத்து உடை அரியே;
தருக’ எனத் தந்து, தான் முன் வைப்ப-

உடனே மன்னன் , நல்லாச் சொன்னமா , இத இப்பயே பாத்துரலாம் ; என்னுடைய அரசியின் சிலம்பில் இருப்பவை முத்து பரல்கள் அப்பிடின்னு சொல்லி கோவலன்கிட்ட இருந்த வாங்கின சிலம்பை காவலனக் கொண்டுவந்து வைக்கச் சொன்னான் ;
 

கண்ணகி அணி மணிக் கால் சிலம்பு உடைப்ப,
மன்னவன் வாய்முதல் தெறித்தது, மணியே- மணி கண்டு,

கண்ணகி சிலம்பை எடுத்து உடைக்க, மன்னவன் முகத்தில் மாணிக்க மணி தெறித்து விழுந்தது !!
 

"மன்னவன் உண்மை உணர்ந்து, உயிர் துறத்தல்"

தாழ்ந்த குடையன், தளர்ந்த செங்கோலன்,
‘பொன் செய் கொல்லன்-தன் சொல் கேட்ட
யனோ அரசன்? யானே கள்வன்;
மன்பதை காக்கும் தென் புலம் காவல்
என் முதல் பிழைத்தது; கெடுக என் ஆயுள்! என
மன்னவன் மயங்கி வீழ்ந்தனனே- தென்னவன்..

என்னதான் பெரிய அரசனா இருந்தாலும் அவன் நீதி தவறா பாண்டிய மன்னன் ; மாணிக்க பரலைப் பார்த்ததும் குற்ற உணர்வு அவனைக் கொல்கிறது.
என் பொற்கொடை சாய்ந்து போயிற்று ; என் செங்கோல் தளர்ந்து போயிற்று ; ஆராய்ந்தது பாராமல் ஒரு பொற்கொல்லனின் சொல் கேட்ட நானா அரசன் ?
நான்தான் கள்வன்..பாண்டிய நாட்டின் பெருமையே என்னால் போயிற்று ; என் ஆயுள் இன்றோடு முடிந்தது போகட்டும் எனக் தன்னைத்தானே சபித்துக் கொண்டு
மயங்கி விழுந்தது தன் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டான் !!

"கோப்பெருந்தேவியும் உடன் மாய்தல்"

கோப்பெருந்தேவி குலைந்தனள் நடுங்கி,
‘கணவனை இழந்தோர்க்குக் காட்டுவது இல்’ என்று
இணை அடி தொழுது வீழ்ந்தனளே, மடமொழி.

பாண்டியனுடைய மனைவி கோப்பெருத்தேவி உள்ளங் குலைந்து உடல் நடுக்குற்று, தாய் தந்தை முதலாயினோரை இழந்தவர்க்கு அம் முறை சொல்லிப் பிறரைக் காட்டுதல் கூடும்..ஆனால் கணவனை இழ்ந்தோர்க்கு  அப்பிடி காட்டும் முறை ஏதும் இல்லை ; நானும் அவருடனே செல்கிறேன் எனச் சொல்லி பாண்டியனின் பாதம் தொட்டு வணங்கி
தன் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டாள் !!


வழக்குரை காதை இத்துடன் முடிகிறது ; அப்புறம் கண்ணகி மதுரையை எரித்து விட்டு தானும் மேலுலகம் சென்று கோவலனுடன் சேர்கிறாள் ; இதை பின்னாளில் சேரன் செங்குட்டுவன் கதையாய்க் கேட்டு கண்ணகிக்கு கோவில் காட்டுகிறான் ;


நன்றி !! வழக்கம் போல கருத்துகள் இட்டுவிட்டுச் செல்லவும் !!